Armando,
Bedankt voor je berichtje. Omdat je hier ook nog wat vragen hebt gesteld zal ik hier antwoorden, zodat anderen er misschien ook iets aan hebben.
Als eerste de Greyhound. Het doel van de Discoverypass is dat je zoveel mogelijk reist in 1 of 2 maanden tijd, niet om tussen 2 steden te blijven reizen. Daar hebben ze weer andere tickets voor. Als je bijv. in New York begint en dan naar Boston reist en weer terug naar NY zonder een andere stad te hebben aangedaan, valt dat onder 1 retour. Net als bij ons met de trein, alleen maakt het hier niet uit hoeveel dagen er tussen zitten. Je mag dus maxmaal 3 retourtjes maken tussen 2 dezelfde steden. Dit betekent niet dat je maximaal 3 keer in New York mag komen, je kan dan overgaan op bijv. een enkele reis naar Hartford, vervolgens door naar Bostn en dan weer terug naar NY. Maar goed, het lijkt mij dat je toch zoveel mogelijk wil zien van het land en niet tussen 2 steden wilt blijven reizen.
De Greyhound rijdt vrijwel door heel Amerika. Er zijn echter wel plaatsen waar de Greyhound niet komt en waar je alternatief vervoer moet vinden. Soms werkt de Greyhound samen met een plaatselijke busorganisatie en kunnen zij dat voor je regelen, maar soms ook niet. Als je een beetje idee hebt wat je allemaal wilt zien kan je gebruik maken van de Greyhound website. Ze hebben hier een reisschema wat vrij secuur is en wat je kan gebruiken om je route te maken en waarmee je kan zien hoe lang je erover doet en waar en wanneer je allemaal stopt.
Soms heb je een rechtstreekse bus, maar meestal doe je meerdere steden aan voor je bij je bestemming bent. En soms zijn er meerdere opties. Bijv. van NY naar Boston. Als je om 11:00 uur vertrekt doe je er ruim 4 uur over en ga je rechtstreeks zonder stops. Maar vertrek je om 13:15 uur, dan doe je er ruim 7 uur over en stop je in 8 verschillende steden voor je in Boston aankomt.
Hierdoor doe je er wel langer over dan wanneer je met eigen vervoer gaat, maar dat heeft ook wel weer zijn charmes vind ik, omdat je nu op plaatsen komt die je anders zou overslaan. Je komt in de meest kleine dorpjes terecht waarbij de plaatselijke kruidenier dienst doet als postkantoor, bank en Greyhound station in een. Tussen de lange trajecten zitten altijd een paar stops. Soms van 10 minuten, soms van een uur. En soms moet je overstappen op een andere bus. Er wil weleens vertraging zijn, maar deze worden meestal ingehaald door extra hard doorrijden of elders een kortere stop in te lassen. Mocht je toch je aansluiting dreigen te missen, laat dit dan even weten aan de chauffeur. Zij staan in contact met de stations en kunnen ervoor zorgen dat je aansluiting op je wacht. En als je die toch mist, tja, dan is er niets aan te doen. Dat is het risico van backpacken. Let wel dat het openbaar vervoer daar niet zo goed is geregeld als in Nederland. Met de Greyhound kan je vrijwel overal komen, maar er zijn ook genoeg plaatsen waar die niet komt en waar je afhankelijk bent van het ov. Met name de nationale parken zijn wat moeilijker om naartoe te gaan. Er zijn genoeg georganiseerde tours die je daarnaartoe kunnen brengen, maar je blijft altijd afhankelijk van hun tijden. Sommige hostels bieden eigen toura aan, die je voor een prikkie naar het park brengen en een geweldige tour geven waarbij je meer ziet en doet dan wanneer je met eigen vervoer bent. Maar dit is niet overal het geval.
Ik vind de bussen zelf goed te doen. Ze zijn vrij comfortabel, hebben airco en de stoelen hebben verschillende standen. Een paar jaar geleden was de Greyhound enkel nog voor lonely backpackers, ex gevangenen en hobo's, maar tegenwoordig is de greyhound voor iedereen. Helemaal sinds 9/11 pakken steeds meer mensen de bus. Je komt dan ook echt vanalles tegen, van jonge gezinnen tot oude oma's en van zakenmannen tot idealistische cowboys. Je komt erg makkelijk in contact met de plaatselijke bevolking en dat is hetgene wat ik zo leuk vind aan het reizen met de bus. Ik heb op deze manier de meest interessante mensen leren kennen en dierbare vriendschappen overgehouden!
Je moet echter wel opletten, want soms wordt je op de meest onmogelijke tijden op de meest ongure plaatsen afgezet. Ondanks dat de Greyhound een heel veilige manier van reizen is, liggen de stations nog weleens in heel nare wijken. Vanaf het station moet je zelf bij je hotel/hostel zien te komen. Sommige hostels bieden gratis transport aan, maar vaak moet je lopen, met het ov of met de taxi. Bijna ieder hostel heeft kluisjes waar je je belangrijke spullen in kan opbergen. Het is mij nog nooit overkomen dat ik in een hostel ben bestolen. Iedereen reist met een rugzak en iedere backpacker heeft een beetje dezelfde spullen bij zich. Het kan idd wel voorkomen dat je een kamer deelt met iemand die verschrikkelijk snurkt. Omdat Amerika geen backpack land is, zijn niet alle hostels van dezelfde kwaliteit als in Australië of Europa. Ik heb de meest leuke ervaringen gehad in hostels in de US, maar ook de meest verschrikkelijke. Het is altijd raadzaam om op de backpackers sites te kijken naar ervaringen van overige reizigers. Soms ziet een hostel er geweldig uit, maar blijkt het in een heel akelige wijk te liggen met veel criminaliteit en moet je de kamer delen met junkies en zwervers. Soms is het een feest hostel terwijl jij iets rustigs had verwacht, of wil jij liever een feestje bouwen terwijl het hostel om tien uur 's avonds is uitgestorven.
Je hoeft niet perse een hostel te reserveren, maar het is wel verstandig. In sommige steden is maar 1 hostel aanwezig en als je in een drukke periode reist dan zijn zijn de bedden zo weg. Hetzelfde geld eigenlijk voor hotels. Je kan makkelijk op de bonnefooi reizen, maar in bepaalde plaatsen zijn de kamers snel vol en ben je gedwongen om uit te wijken naar een hotel buiten de stad of een veel duurder hotel. Als je met eigen vervoer bent is het niet zo erg om een ander hotel te zoeken, maar als je afhankelijk bent van openbaar vervoer wil je 's avonds laat niet op zoek naar een motelletje. Helemaal in de kerst periode is het verstandig om van te voren iets te reserveren. Het is ook afhankelijk in welke stad je bent. Vorig jaar had ik in El Paso het hostel voor mij alleen, maar in Flagstaff was het hostel al maanden van te voren volgeboekt. Ook is het handig om voor vertrek te kijken bij welke hotels je wel en niet kan overnachten. Bij sommige hotels moet je minimaal 21 jaar zijn om te kunnen overnachten. Bij andere is de minimale leeftijd 18 jaar. De minimale leeftijd bij hostels is 16jaar. Het heeft oa te maken of er een minibar aanwezig is. Je mag nl pas alcohol drinken vanaf je 21ste.
Een creditcard is niet noodzakelijk, maar het maakt het reizen wel een heel stuk makkelijker! Vooral bij hotels wordt er gevraagd naar een creditcard, maar ook als je iets wilt huren of boeken ofzo. Een creditcard wordt gevraagd als borg. Heb je geen CC, dan moet je contant een borg betalen.
Qua papierwek heb je een paspoort nodig. Bij het inchecken, of aan boord van het vliegtuig, krijg je 2 papieren die je moet invullen. Dit is het enige wat je moet doen. Zoals Pete.Z al zegt hoef je je niet aan te melden voor het ontheffingsprogramma. Nederland is 1 van de 27 landen die meedoet aan het Visa Waiver Program. Er zijn dus geen extra kosten aan verbonden. Het B-2 visum kan je aanvragen als jouw land van herkomst niet meedoet aan dat programma. Je mag maximaal 3 maanden in Amerika blijven. Met of zonder B-2 visum mag je maximaal 3 maanden in Amerika blijven. Je mag er niet werken.
In welke stad je moet beginnen is helemaal aan jou. De meeste mensen die in een paar maanden tijd door Amerika willen reizen beginnen in New York, LA, San Francisco of Miami. Maar de keus is aan jou. Misschien wil je meer van de westkust zien, of alleen de oostkust. Dat is iets dat jij alleen kan beslissen. Waar liggen je interesses, bij de grote steden, cultuur, natuur, zoveel mogelijk staten zien, off the beaten path... Ik kan je iig aanraden om New Orleans in je programma te stoppen. Dit is een beetje 'mijn' stad.
-Jenn
