Omdat ze eerder uit Page zijn vertrokken kunnen ze Marloes en haar vrienden helaas niet ontmoeten. Ze vond dit erg jammer maar door omstandigheden zijn ze eerder weggegaan.
Zoals Marjan zelf afgelopen donderdag al schreef zouden ze vrijdagochtend zien of ze permits voor de Wave konden bemachtingen. Dat is gelukt! Door een storing in het reserveringssysteem zijn voor de maand juni geen permits afgegeven via internet. Daardoor kunnen in juni dagelijks 20 permits verloot worden. Ze hadden geluk want bij het Pariastation waren slechts 16 mensen voor de loting. Iedereen kon er dus eentje krijgen.
Na de loting zijn ze er weer opuit getrokken. Via de Cottonwood Road wilden ze naar Yellow Rock (een geel/rood gekleurde rots). Vanaf de weg is deze rots niet te zien en ze moesten hiervoor eerst een berg beklimmen. Er is geen pad om hier te komen. Ze moesten dus via allemaal loszittende stenen en rotsen naar boven klimmen. Dit kostte hen erg veel moeite en was bovendien niet ongevaarlijk. Het heeft ze de nodige schrammen e.d. opgelevert. Toen ze eindelijk na veel moeite boven waren, waren ze er nog niet. Ze zouden nog een heel stuk via de rotsen moeten klauteren. Dat werd hun iets teveel, temeer omdat het inmiddels ook al 15.30 uur was geweest. Ze zijn toen dus weer terug naar de auto gegaan. Dat was echter ook nog een hele opgave. De weg terug konden ze niet nemen vanwege de losse stenen en rotsen. Dat vonden ze te gevaarlijk. Uiteindelijk zijn ze met heel veel moeite via een andere weg weer beneden gekomen. Op veel plaatsen konden ze gewoon niet naar beneden om dat daar de berg steil afliep. Het was dus best een hachelijk avontuur en als ik het zo aanhoorde, de gevaarlijkste en spannendste tocht die ze gemaakt hebben. Toch knap van ze dat ze het aangedurft hebben. Volgens Marjan is het laatste stuk van de Angels Landing Trail een makje vergeleken met deze tocht. En omdat ik vorig jaar de Angels Landing Trail gedaan heb, kan ik me er nu wel iets bij voorstellen.
Toen ze eenmaal terug waren op de camping waren ze dan ook helemaal op en zijn ze vroeg in bed gekropen want de andere dag zouden ze naar de Wave gaan. Hier zijn ze zaterdag op tijd mee begonnen en al vrij aan het begin troffen ze een Amerikaans stel waar ze de hele tocht mee opgetrokken zijn. Marjan en Jan vonden dit erg leuk en met z'n vieren hebben ze dan ook gezellig geluncht bij de Wave. Ze hebben weer enorm genoten van de tocht naar de Wave. Na afloop waren ze wel moe, berijpelijk gezien de zware tocht van de vorige dag en de ook niet zo makkelijke tocht naar de Wave. Het was maar goed dat ze toen nog niets wisten van de problemen die hen te wachten stonden...
Toen ze terug in Page kwamen, zagen ze dat één van de banden van de auto behoorlijk leeg was. Bij een tankstation hebben ze deze opgepompt en alles leek weer goed. Zondagochtend echter, zagen ze dat de band weer helemaal leeg was. Met veel moeite kon Jan het reservewiel plaatsen en zijn ze naar een autogarage vlakbij de Wal Mart in Page gereden. Die constateerden een grote steen in de band maar konden dat niet zomaar repareren. Marjan is toen gaan bellen met Hertz hoe dit op te lossen. Met heel veel moeite kwam ze bij de juiste afdeling terecht en uiteindelijk had ze toestemming om de band te laten repareren. De nota zou Hertz later verrekenen. Ze zijn teruggegaan naar de garage in de hoop dat die iets kon doen. Dat konden ze niet omdat ze niet het juiste materiaal hadden maar ze verwezen haar toen naar een andere garage in Page, die zou ook open zijn op zondag. Bij de garage was niemand maar er stond wel "Open" op. Er hingen enkele telefoonnummers die ze gebeld hebben. De eigenaar kwam heel vlot opdraven en kon voor slechts $ 12 de band weer maken. Omdat de band niet al te best was heeft hij de gerepareerde band en reserveband verwisselt van velg (de reserveband had nl. een hele andere velg). De eigenaar van de garage was heel behulpzaam en ze werden erg goed geholpen. Marjan was allang blij dat alles weer goed was en heeft de man daarom een flinke fooi gegeven.
De problemen leken weer opgelost te zijn maar nu kwam Marjan er ineens achter dat op de getekende formulieren van Hertz een verkeerde huurperiode stond. In plaats van 22-5 t/m 27-6 stond er: 22-5 t/m 27-5, helemaal verkeerd dus. Om straks niet een volle maand extra huur te betalen, is Marjan gelijk weer gaan bellen met Hertz. Ook nu kreeg ze bijna niet de juiste afdeling te pakken. Ze werd uiteindelijk doorverwezen naar Hertz in Las Vegas (waar ze de auto weer inleveren) maar de medewerker kon niets doen zei hij. Ook de manager waar Marjan om vroeg kon niet veel doen. Ze werd in de wacht gezet en heeft zo wel 20 min. aan de telefoon gehangen. Uiteindelijk heeft ze maar opgehangen en was er nog niets opgelost. Tesamen met het akkefietje van de band heeft dit zowat de hele zondag gekost. Ze hadden er dus op dat moment even schoon genoeg van en hebben besloten om al een dag eerder naar Moab te gaan. Ze kunnen hierdoor Marloes niet ontmoeten en dat vonden ze erg jammer. Ze staan nu al op de camping waar ze morgen Rob & Annie en Frederique en Romin zullen ontmoeten. De kwestie met de huurauto is nog niet opgelost maar ik zal zien of hier vanuit Nederland wat voor ze kan uitzoeken.
De stemming was nu gelukkig weer goed en ze kijken uit naar de ontmoeting met de anderen.
Tot zover deze update. Wellicht kan Marjan vanuit Moab zelf wat berichten via de laptop van Rob & Annie.
Roland
, die villa op wielen moet er wel uit komen.
