Bedrijfje overnemen - kinderen

[USInsider]

Dat is wat kort door de bocht. Het is wellicht makkelijker iemand tegen te komen, maar dat moet dan wel de eigenaar dan wel iemand in de leiding van een bedrijf zijn.

De kennis of goede vriend moet wel een baan van niveau kunnen aanbieden om de route naar de G.K. mogelijk te maken. En kunnen bewijzen dat er geen USer voor dat werk kan worden gevonden. Je moet dus qua niveau van opleiding, ervaring, etc. van goeden huize komen.
Het is dus niet een kwestie van louter de 8-12.000 dollar voor een G.K. hevelen. Want er valt uiteraard altijd iets te regelen waar het de fin. kant van de zaak betreft.
Overigens geeft USCIS als een matter of policy, de voorkeur aan H-1B werkers waar het gaat om EB-3 aanvrages. Is er geen H-1B achtergrond dan zullen de nodige referenties nodig zijn, oa. van voormalige werkgevers en opdrachtgevers buiten de US. Onderschat dit niet.
De meeste USers hebben geen idee van immigratie-regelgeving en hoe moeilijk het is om via werk de US in te komen. Dus een belofte kan snel zijn gedaan maar wanneer de realiteit duidelijk wordt, zal de belofte in veel gevallen niet worden nagekomen.

Wat je bedoeld met 'verschil in benadering' begrijp ik niet zo goed. Het is de US die duidelijk stelt dat het E-2 visum bedoeld is voor langere bezoeken/verblijven, niet voor permanente vestiging. Je kind moet het land uit zodra het 21 wordt en je zodra je ophoudt met je bedrijf, mag je zelf ook opkrassen.
De achtergrond van de E-2 is behalve reciprociteit, vooral binnenhalen van geld en expertise. Niet het binnenhalen van nieuwe Amerikanen.
Waar het om werkers gaat stelt de US evenzeer dat dit gezien wordt als een tijdelijke aangelegenheid, vrouw en kinderen mogen bezoeken/langer verblijven, maar niet hier echt 'leven'. Uiteindelijk kan het gezin worden herenigd met een G.K. in deze variant - oorspronkelijk was het de bedoeling dat dit alleen in uitzonderings-situaties zou gebeuren.

Dat je als 'ondernemer' meer openstaat voor mogelijkheden OK. Maar je moet wel reëel blijven. Ik heb ook gedacht: als ik er eenmaal ben dan vind ik wel een weg om ook een leven op te bouwen. Die bleek er dus niet te zijn - alles was dichtgetimmerd - en het heeft me (te) veel gekost.
Waar je 'right on the dot' bent is dat een verkeerde start grote gevolgen kan hebben, voor alle betrokkenen. Dat moeten US enthousiastelingen zich goed realiseren. Dus moet men zich juist buigen over de onmogelijkheden en problemen !

[PBBI]

Dat is wat kort door de bocht.

Dat is het misschien wel maar ik heb het in de gevallen die ik bedoel over mensen die minimaal $100.000 tot $$$ uit willen geven om een droom uit te laten komen. Nu moet die droom geen nachtmerrie worden, daar ben ik het helemaal mee eens. Daarom is het van belang goed te starten en de boel goed op een rijtje te zetten. En daar mankeert het nogal eens aan, en wat ik zo lees ken je daar verschillende mensen van.
Nu kun je niet alles voor zijn, soms ligt ondernemen je toch niet zo hoewel je het zo goed doordacht had. Soms komt er een concurrent net om de hoek, je kunt niet alles voor zijn.

Soms zijn ze ook eigenwijs, voorbeeld een ondernemer zonder personeel (slechte start), heeft dus een probleem, krijgt na 5 jaar toch nog een jaar de tijd om de boel op orde te maken (personeel dus) en doet dit niet onder het mom van ik zit er toch al 5 jaar, het zal wel goedkomen. Zit dus nu in Nederland en komt of dat wij iets kunnen betekenen. Ja, je had het niet zo ver moeten laten komen.

Maar ik ben wel van overtuiging dat het makkelijker is om iets te regelen terwijl je in de US zit in plaats van het te doen vanuit Nederland. Maar, goed voorbereiden en uitdenken. Spreek je alleen Nederlands en heb je alleen een LBO opleiding dan wordt het moeilijk. Maar ben je dan toevallig getrouwd met een zeer bekwame ICT'er met de nodige papieren dan is het zaak om vanaf het begin naar een bepaald punt toe te werken.

Maar je moet wel reëel blijven

Dat ben ik met je eens, maar we hebben het hier over mensen die een droom hebben en het is hun recht om dat na te streven maar het moet wel zo goed mogelijk gebeuren. Wil van dit verhaal niet te groot iets van maken maar tegen iemand die 50% in Nederland wilt blijven wonen en werken voor de zekerheid (echt gesprek) zeg ik toch blijf hier, doe het niet.

Kinderen is en blijft een probleem, maar ja die droom. Dit is ook wel voor het feit dat iemand zijn huis verkoopt en baan opgeeft voor deze droom.
Ik weet dat het bij jou niet zo is gelopen als je voor ogen had en dat komt bij meer mensen voor, ook E2 aanvragers. Maar om dan te zeggen Amerika is niet het beloofde land, blijf in Nederland ?????
Maar een goede voorbereiding en weten wat eventuele valkuilen kunnen zijn is belangrijk.

[USInsider]

Ik had me niet gerealiseerd hoe weinig welkom, zeg maar onwelkom, immigranten zijn in de US.
Hoeveel onwelwillendheid, bij tijd en wijle regelrechte haat, ik tegen zou komen.

De mensen die ik ken die op hun gezicht gingen gebeurde dat vooral door oneerlijkheid (werkgevers), onkunde (advocaten), inefficiëntie (overheid).

Ja blijf in Ned. ! tenzij je een positie krijgt aangeboden met echt competitief salaris en een bijna-zekere weg naar een G.K.

[SemJes]

Ja blijf in Ned. ! tenzij je een positie krijgt aangeboden met echt competitief salaris en een bijna-zekere weg naar een G.K.

Dit advies is prima voor mensen die niet een echt passie hebben om naar de VS te gaan. Voor anderen is het echt onzin. We zijn in het tijdperk dat informatie vrij beschikbaar is via het internet, men kan research doen voor de tijd. TS zal inmiddels echt wel door hebben dat het niet gemakkelijk zal worden die GC te bemachtigen.

Ik ben het helemaal met PBBI eens dat het vanuit NL een stuk moeilijker is om sponsoring te vinden. Als de mogelijkheden er zijn, en het gezin stemt ermee in, waarom het dan niet proberen? We laten onze meningen duidelijk allemaal kleuren door onze ervaringen, en zo benadruk jij vaak de negatieve punten van een verhuizing, vaak terecht. Na een tijdje is het punt echter wel duidelijk en zal men echt bij zichzelf na moeten gaan of hij/zij het avontuur aan durft te gaan.

Mijn advies is dan ook: als je echt wil, ga ervoor! Maak een plan, dan een back-up plan, en dan daar weer een back-up plan voor en bedenk de "worst case scenarios". Zijn die worst case scenarios alsnog de overtocht naar de VS waard? Prima. Hele gezin ermee eens? Inclusief het risico voor de kinderen? Eenmaal in de VS zul je elk vrij moment aan het netwerken moeten om een baan te vinden die tot sponsoring kan leiden etc.

TS: Ik zal voor jullie meeduimen voor een goede green card lottery uitkomst straks in mei, maakt alles toch weer een stukje makkelijker

[USInsider]

SemJes, inderdaad worden onze meningen gekleurd door onze ervaringen. Dus moet je wel even melden dat die voor jullie behoorlijk positief waren, en ook waarom: J-1/J-2, door naar no-cap H-1B, vervolgens een G.K. via EB-1. Dat is niet een route die voor de vraagsteller haalbaar is, naar ik heb begrepen.

Iemand kan grote passie voor de US hebben, maar de US heeft GEEN passie voor werkgebonden immigranten. Dat moet ieder die geinteresseerd is in immigratie naar hier, zich goed realiseren. De nadruk is en blijft familie-hereniging. Van de ruim Een Miljoen permanente immigranten die worden binnengelaten, zijn er ong. 40.000 werkers die mogen komen via EB-3 - en in dat getal zijn vrouwen en kinderen inbegrepen.

Je geeft zelf aan dat het internet zoveel meer mogelijk maakt, dus ook kontaken leggen, een baan zoeken, solliciteren. Solliciteren moet je doen terwijl je een baan hebt. Voor een US werkgever ben je, als je 6 maanden tot een jaar niet in je area of expertise hebt gewerkt, al niet interessant meer. Daarom is het een slechte keuze een baan in Ned. op te geven, op E-2 naar de US te gaan, en dan te proberen werk te vinden hetzij op een H-1B of via een G.K. procedure. (Tenzij je een E-2 bedrijf hebt dat high tech is).

Je verwijt me een zekere mate van negatief denken. Nee. Ik probeer louter zo goed mogelijk info voor vraagsteller op een rijtje te krijgen. 'Hij snapt wel dat het moeilijk is' - ja dat denk ik ook. Daarom probeer ik uit te leggen wat er moeilijk is. Niemand is gebaat bij overdreven optimisme.

[Dulles]

Ik ben benieuwd naar het % mensen dat PBBI heeft geholpen dat op basis van netwerken een groene kaart heeft gerealiseerd. Dat geeft een betere inschatting dan "gaan met die banaan". Het is nogal wat om jaren en tonnen op het spel te zetten op goede hoop. Uiteraard alleen maar mijn mening / perspectief.

[PBBI]

Wij hebben over het algemeen geen of zeer weinig contact meer met de mensen die we hebben geholpen. Ik ken er natuurlijk wel die het gedaan hebben en het is niet eenvoudig, dat geef ik toe. Bijvoorbeeld een traject van 7 jaar is toch niet niks. Verder ken ik ook mensen die na het E2 hun greencard hebben gewonnen, zelfs een aantal waar we mee aan het werk waren en die ondertussen de greencard wonnen.

Maar......, ik ken ook mensen die de greencard hadden en deze hebben laten vervallen. Voor hen was de greencard meer last dan genoegen.

Kijk, het is heel eenvoudig (in mijn ogen dan ) Wil je zekerheid, zoals ik regelmatig proef in de topics, dan moet je in Nederland blijven. Uitkering in geval van werkloosheid, WAO, ook de AOW niet vergeten, ziektekosten verzekerd, .......
Als ik dit zo schrijf, waarom zou je dan in hemelsnaam naar een land willen vertrekken waar ze dit niet hebben???????
En toch zijn er genoeg mensen die dit willen, zijn ze niet wijs, is er iets mis met ze dat ze hun zekerheid opgeven voor hun droom / avontuur??
In de ogen van sommige wel, in de ogen van anderen niet. Maar het is hun keus en die moeten we respecteren.

Ik zal een voorbeeld geven van iets anders, heeft niets met Amerika te doen maar wel met keuzes en wat anderen daar van vinden.
Mijn jongste zoon heeft een bod gedaan op een huis in een dorp met 160 inwoners, zijn broer die in Nijmegen woont verklaart hem voor gek, wie wilt er nu in een dorp wonen waar helemaal niets is?????

Laten we het hierop houden, iemand die zijn huis verkoopt, zijn baan (hun banen) opgeeft om via een E2 naar Amerika te gaan heeft in mijn ogen het recht om zijn droom na te jagen. Wat wel van belang is, regel goed wat er te regelen is, doe je huiswerk, leer van anderen en wat ze goed en fout gedaan hebben.
Ik weet dat ik het anders zie dan sommige schrijvers maar dat heeft niets te doen met het feit wat ik voor werk doe, het heeft te maken met een bepaalde instelling. Dit is hetzelfde verhaal als waarom er ondernemers zijn en werknemers en waarom ambtenaren hun hele leven ambtenaar willen blijven.
Maar we moeten dit respecteren, ieder mens is anders en ieder maakt zijn eigen keuzes en leert daar weer van.(als het goed is )

[kastelke]

Het allerbelangrijkste bij het nemen van zulke grote stappen, is er voor te zorgen dat je bijzonder goed geïnformeerd bent over de kosten en consequenties en (on)mogelijkheden van de visa die je beoogt en de plannen die je hebt.
Op die manier kan je een goed geïnformeerde beslissing maken. Uiteindelijk gaat het er om dat jij moet bepalen hoe ver je wilt gaan, en dat je dat op een realistische manier doet. Dat je bereid bent het risico te nemen, en te leven met de gevolgen daarvan (de gewenste en de mogelijk ongewenste).

[SemJes]

Dus moet je wel even melden dat die voor jullie behoorlijk positief waren, en ook waarom: J-1/J-2, door naar no-cap H-1B, vervolgens een G.K. via EB-1.

Maar zo begonnen we niet. We begonnen als studenten (tieners nog!) die zich 10 jaar geleden op AA aanmelden met een droom om naar de VS te gaan. Toen hadden we nog niks. Geen opleiding, geen geld, enkel een droom. Aan het plannen dus! Die J-1/J-2 kwam er niet bij toeval en werd ons niet in de schoot geworpen, daar hebben we moeite voor moeten doen. En eenmaal in de VS moest ik net zo goed op zoek naar een baan met m'n EAD, en daarna de baas ook nog eens overtuigen om voor H1B sponsoring te gaan etc., zelfde verhaal voor GC sponsoring. Wij hebben ook te maken gehad met extreme onbekwaamheid van advocaten, maar we gaven niet op. We wonnen ook nog eens de green card lotterij in 2011 die uiteindelijk ongeldig werd verklaard, nou als dat je humeur niet verpest .

Inderdaad, wil je zekerheid, blijf in Nederland. Ik denk dat we het daar allemaal over eens zijn.

[Dutchess]

En toch zijn er genoeg mensen die dit willen, zijn ze niet wijs, is er iets mis met ze dat ze hun zekerheid opgeven voor hun droom / avontuur??
In de ogen van sommige wel, in de ogen van anderen niet. Maar het is hun keus en die moeten we respecteren.

(...)

Dit is hetzelfde verhaal als waarom er ondernemers zijn en werknemers en waarom ambtenaren hun hele leven ambtenaar willen blijven.
Maar we moeten dit respecteren, ieder mens is anders en ieder maakt zijn eigen keuzes en leert daar weer van.

Inderdaad, daar ben ik het helemaal mee eens. Ik wil er alleen aan toevoegen dat mensen er wel goed aan doen om zo veel mogelijk feiten te verzamelen zodat ze met ogen open zo'n avontuur gaan beginnen - en USInsider heeft altijd haar best gedaan om (zoals Paul Harvey het vroeger altijd zei) "the rest of the story" ook toe te lichten, al wil niet iedereen dat altijd horen.

[PBBI]

en USInsider heeft altijd haar best gedaan om (zoals Paul Harvey het vroeger altijd zei) "the rest of the story" ook toe te lichten, al wil niet iedereen dat altijd horen.

Ik zal je vertellen dat ik op de emigratiebeurs 2 weken geleden tegen iedereen gezegd heb dat Amerika geen emigratie (immigratie) land meer is zoals het ooit was. (En onze buur was het US consulaat ) Maar goed, als iemand dan toch wilt gaan en er zijn mogelijkheden dan doen we er alles aan om het zo goed mogelijk te laten verlopen. Maar zekerheid is er nooit, maar we hebben ook wel klanten gehad die na een paar jaar terugkwamen omdat ze heimwee hadden. Had niets te maken met niet lukken van de zaak of zoiets maar ze misten de Hollandse kneuterigheid.

Nog een opmerking over dit alles, wil je zekerheid van wat je hebt blijf in je eigen land, maar het probleem / dilemma dat dan wordt gecreëerd is dat je dan niet weet of je er wel goed aan doet omdat de American Dream altijd in je achterhoofd aanwezig blijft.
De oplossing die is er niet, ga je wel en gaat het verkeerd dan is het niet jofel, ga je niet dan blijft het knagen en wordt je dan gelukkig omdat je de zekerheid hebt gekozen ? Wie het weet mag het zeggen.

[kastelke]

En verder is het nooit nadelig om zo'n emigratie avontuur aan te gaan met $$$ op de bank ipv amper genoeg om 3-6maanden te overleven. Geld maakt het verhaal heel wat makkelijker.