Hoi Derk,
Wat gaaf, de treinreis met de Zephyr is één van de mooiste reizen die ik ooit heb gemaakt. Het is wel al even geleden, in 1994 om precies te zijn. Ik was toen 27. Maar ook toen heette het al de Zephyr, ofwel de 5, van Chicago naar San Fransisco.
Ik ben in toen in mijn eentje gegaan, alleen vliegticket gekocht naar NY en vanaf LA, en daar tussen in alles met Amtrak gedaan. Na een paar dagen in NY en Chicago ben ik daar op de Zephyr gestapt. Mijn eerste stop was Denver, waar ik in de Melbourne Hostel heb geslapen (beslist geen aanrader). De Zephyer rijdt maar één keer per dag. Stap je de ene dag dus uit om 16.00 uur, dan kun je de dag erna weer om 16.00 uur opstappen. Enige waar je op moet letten is of het east- of westbound gaat. Na Denver ben ik naar Grand Junction gegaan, ook daar in een hostel geslapen, het Melrose (ook geen aanrader). De route door de Rockies was prachtig. Echt heel erg indrukwekkend. Er zat ook een 'volunteer' op de trein die door de intercom toelichting gaf op wat je allemaal zag. Het waren wagons waarbij de bankjes niet haaks op het raam staan, maar in het verlengde. Je kunt dan gaan zitten en de voorstelling zo laten beginnen. Ik probeerde steeds in een wagon te gaan zitten waar zo min mogelijk mensen zaten zodat je makkelijk van links naar rechts kon gaan om te kijken. Met name dat stuk heb ik het mooiste gevonden. Er waren ook wagons met bovenin een glazen dak maar die zaten steeds meteen vol. Wel gaaf. Ook toen al mocht je niet roken in de trein (mocht toen in NL nog wel, ik weet nog dat ik dat zo raar vond dat dat niet mocht) maar regelmatig werd er toch wel ergens gestopt en gingen alle rokers bij elkaar staan op het perron voor een rookpauze. Ik rook al jaren niet meer, maar was wel heel gezellig omdat je steeds dezelfde mensen trof. Na Grand Junction ben ik via SaltLakeCity (daar kwam je midden in de nacht langs) naar Reno gegaan. Ik herinner me dat dat stuk eindeloos lang en vlak was. Ik heb de stops ook zo gepland dat ik af een toe een nacht in de trein zat om zo weer kosten te sparen van een overnachting. Ik heb toen ook in de trein nooit een slaapplaats gereserveerd, maar altijd gewoon op de stoel geslapen, beetje tegen het raam hangend. Dat ging prima, ik kan me niet herinneren dat het krap of vervelend was, de stoelen zijn prima en ruim. In ieder geval veel beter dan in een vliegtuig, In Reno heb ik overnacht in hotel El Cortez (zeker geen aanrader). Daarna door naar San Fransisco, waar je ergens al eerder over moeten stappen op een bus, omdat Amtrak niet tot in SF komt. In SF ben ik een week gebleven en toen ben ik met een andere trein via Bakersfield naar LA gegaan. Al met al een maand rondgetrokken. Afgelopen jaar ben ik samen met mijn vriend naar Grand Junction, Reno en San Fransisco geweest om de stations en hostels nog eens te bekijken. Dit jaar gaan we onder meer naar Denver om daar het station en die griebushostel te bekijken. (Het station van Denver wordt overigens gerenoveerd heb ik gelezen en de trein stopt nu een eindje ervandaan).
Wat ik superhandig vond van de Zephyr is dat je je rugzak net als bij een vliegtuig kunt inchecken. Je laat hem dan achter op een kar, krijgt een bonnetje en kunt hem op het volgende station waar je uitstapt weer ergens van een andere kar afhalen. Ik had alleen een klein handig rugzakje met wat te eten, een boek, walkman etc. en hoefde helemaal niet te sjouwen met de rugzak. Dat maakt je veel flexibeler in de trein omdat je ook niet bang hoeft te zijn dat je spullen worden gestolen. Was perfect systeem. Naarmate ik verder kwam liet ik die hele rugzak zelfs op een gegeven moment gewoon achter op het station en ging hem pas weer ophalen als ik verder ging met de trein. Je kon hem daar dan in bewaring laten in een afgesloten hok, en later met het bonnetje weer ophalen.
Ik heb het echt een geweldige ervaring gevonden. Me ook geen moment als meisje alleen onveillig gevoeld. De sfeer in de trein was heel relaxed, het is geen woon-werk-verkeersfeer. Er zaten vooral toeristen en bejaarden in, en mensen met genoeg tijd of vliegangst. Het is een compleet andere sfeer dan in de trein in Nederland.Er is overigens ook een boek over de Zephyr verschenen, ik heb het hier nog ergens in de kast staan. Het is een beschrijving van de reis door de schrijver die de route ook heeft gereden. Over de telefoonverbinding kan ik je helaas niets vertellen, in 1994 werkte het allemaal nog met telefoonkaarten
Ik wens je heel erg veel plezier, ik vond het een geweldige mooie reis!
groetjes nikie
(hoewel oorspronkelijk niet van Amtrak en tussen 1970 en 1983 niet in gebruik)
Maar vergeet niet dat ik al eerder een zuid-west roadtrip heb gedaan of zoiets dergelijks, dat zou de situatie veranderen.
Ik was pessimistisch over de stoelen of ze wel echt ruim zouden zijn, maar volgens Tripadvisor zijn ze van alle gemakken voorzien.
