Een jaar naar de VS (J-1 & J-2)
Geplaatst: 14 dec 2010, 11:50
Omdat ik het zelf altijd fijn vind om ervaringen van mensen te lezen, hier dan mijn eigen verhaal. Het is behoorlijk uitgebreid maar ik hoop dat andere mensen hier nog baat bij kunnen hebben.
Dit topic zal ik gebruiken om het verloop van ons jaar in Amerika te beschrijven. Eerst dan maar bij het begin beginnen.
Mijn man en ik zijn beide master studenten met een neuroklinische achtergrond. Als onderdeel van de studie is het verplicht een stage te volgen, en aangezien wij helemaal dol zijn op Amerika wilden we natuurlijk niets liever dan naar de VS voor deze stage. Aangezien ik al (bijna) klaar ben met mijn studie, en mijn man zijn laatste stage nog moest doen was de keus makkelijk gemaakt en zou hij aan een van zijn professoren vragen wat de mogelijkheden zouden zijn om een plek in de VS te bemachtigen. De professor had verschillende opties en we zouden een top 3 maken van plekken waar we het liefst heen zouden willen. Bethesda, MD (bij Washington D.C.) stond voor ons op nummer 1, maar helaas zaten ze daar al vol. Rekening houdend met zowel de regio waar we heen wilden, de cost of living en natuurlijk de onderzoeksplek zelf hebben we gekozen voor Buffalo, NY (ja, veel sneeuw in de winter
). De eerste email vanuit onze kant werd verstuurd in augustus, en een paar dagen later vond dan het telefonische 'sollicitatie gesprek' plaats. Dit ging gelukkig allemaal goed en een tijdje later kregen we te horen dat mijn man was aangenomen voor een fellowship met een leuke stipend er bij. Heel mooi meegenomen, die stipend, aangezien we niet verwacht hadden dat er een vergoeding zou zijn! Op een zonnige dag in september zijn we getrouwd, en na het aanvragen van een nieuw paspoort (bijna verlopen) en een international marriage certificate konden we al onze documenten inscannen en mailen naar Buffalo. Dit zal half oktober zijn geweest. Toen begon er een tijd van wachten, en dan eindelijk op 24 november kregen we een telefoontje dat de DS-2019 naar ons was verzonden. De 26ste november hadden we het pakketje al binnen, ongelofelijk snel dus! Dat weekend hebben we gebruikt om alle documenten te verzamelen en om de ellenlange DS-160 in te vullen. Gelijk de SEVIS fee (1x $180) en de application fee (2x €105) betaald, en bewijzen hiervan uitgeprint. Op 29 november hebben we naar het consulaat gebeld, en vandaag; 14 december was het dan zo ver; het interview.
We hadden om 09.15 een afspraak bij het consulaat in Amsterdam. Alle mobiele telefoons, en andere grote dingen hadden we thuisgelaten en we stapten de tram in enkel met een plastic zak met hierin de ringband vol documenten. We hadden alles in plastic mapjes gedaan en dingen onderverdeeld in tabbladen. Eerste de belangrijke dingen; zoals de DS-2019 (2x), confirmation page van de DS-160 met pasfoto's (2x), a5 enveloppen, beide met een 7 euro sticker voor aangetekende verzending (2x), en onze beide paspoorten. Het volgende tabblad bestond uit de betalingsbewijzen; 1x SEVIS fee, 2x Application visa fee. Daarna de invitation letter vanuit de universiteit in Buffalo en ons trouwbewijs. Vervolgens een financieel tabblad, met het stipend bedrag, IB-groep lening en een bankrekening overzicht. Daarna nog een tab met bewijs van terugkeren; inschrijving universiteit van ons beiden, bewijs inschrijving woningbouwvereniging, kopie paspoort ouders. En voor de zekerheid als laatste nog een tabblad met overige dingen die ze nodig zouden hebben; zoals beschrijving van de opleiding, studie resultaten, extra pasfoto's, oude paspoorten.
Rond 9 uur melden we ons bij het hek, waar we aan moesten geven wat we kwamen doen. Daarna door de tent waar we even aangaven geen mobiele telefoons bij ons te hebben, en we even kort gescand werden. Toen doorgelopen naar de volgende deur. We mochten samen naar binnen en moesten de DS-2019, DS-160, paspoorten, en de enveloppen afgeven. Hierna moesten we onze riemen etc. af doen en door de scanner lopen. Bij mij piepte er wat, en moest ik mijn jas uit doen. Het bleef maar piepen en de beste meneer concludeerde dat het waarschijnlijk het metalen bandje aan mijn laars was. We mochten door naar de volgende ruimte en kregen een ander mapje met daarin de documenten die we zojuist aan hem gegeven hadden. In de andere ruimte waren al behoorlijk wat mensen aan het wachten, en na ongeveer 10 minuten werd ons nummertje opgenoemd en mochten we naar een van de balies. Hier moesten we het mapje afgeven met de belangrijke documenten en vroeg de mevrouw om de bewijzen van betaling. Daarna was het tijd voor de vingerafdrukken, eerst linkerhand 4 vingers, daarna rechterhand 4 vingers, en tenslotte de 2 duimen. We mochten weer gaan zitten. Toen ongeveer 15 minuten later werden we naar een andere balie geroepen, een aardige man vroeg wat mijn man's taak bij de universiteit zou zijn; en hij typte alles in de computer. Ook moesten we nog een keer ter verificatie een duim vingerafdruk geven. Vervolgens was de vraag of we getrouwd waren en of we een bewijs hiervan hadden. Origineel of kopie, vroegen we. Hij zei echter dat hij het zo in de map al kon zien en dat het wel goed zat! Tenslotte vroeg hij of we gefinancierd werden door iets in NL (ja, de IB-groep). Maar ook hiervan wilde hij geen documenten zien. Dat was het, de man vertelde dat onze visa's "issued" waren en we de paspoorten binnen een paar dagen konden verwachten. Om 10 uur waren we alweer thuis. We waren een beetje zenuwachtig voor niks, alles ging zo makkelijk en snel. Erg apart dat ze geen invitation letter wilden zien, of bewijs van financiën, of bewijzen dat we weer terug zouden gaan.
Nu kunnen we ons dus voorbereiden op het vertrek. We verwachten ergens rond de eerste of tweede week van februari te vertrekken. Een appartement is gelukkig voor ons al geregeld en we zitten op loopafstand van allerlei gezellige winkeltjes en restaurants. We zijn nog nooit in Buffalo geweest, behalve als tussenstop om te tanken op weg naar de Niagara falls. Buffalo staat nu niet echt bekend als de gezelligste of mooiste plek in de US, maar de afgelopen tijd heb ik me flink verdiept in de plaats, en het spreekt me steeds meer aan. Langzamerhand leer ik de straten via streetview al kennen, en heb ik al veel restaurantjes genoteerd die we gaan proberen
Nou, het komende jaar zal ik een aanvulling geven over dingen zoals SSN aanvragen, rijbewijs en auto perikelen en andere dingen die met ons verblijf gepaard gaan.
Dit topic zal ik gebruiken om het verloop van ons jaar in Amerika te beschrijven. Eerst dan maar bij het begin beginnen.
Mijn man en ik zijn beide master studenten met een neuroklinische achtergrond. Als onderdeel van de studie is het verplicht een stage te volgen, en aangezien wij helemaal dol zijn op Amerika wilden we natuurlijk niets liever dan naar de VS voor deze stage. Aangezien ik al (bijna) klaar ben met mijn studie, en mijn man zijn laatste stage nog moest doen was de keus makkelijk gemaakt en zou hij aan een van zijn professoren vragen wat de mogelijkheden zouden zijn om een plek in de VS te bemachtigen. De professor had verschillende opties en we zouden een top 3 maken van plekken waar we het liefst heen zouden willen. Bethesda, MD (bij Washington D.C.) stond voor ons op nummer 1, maar helaas zaten ze daar al vol. Rekening houdend met zowel de regio waar we heen wilden, de cost of living en natuurlijk de onderzoeksplek zelf hebben we gekozen voor Buffalo, NY (ja, veel sneeuw in de winter
We hadden om 09.15 een afspraak bij het consulaat in Amsterdam. Alle mobiele telefoons, en andere grote dingen hadden we thuisgelaten en we stapten de tram in enkel met een plastic zak met hierin de ringband vol documenten. We hadden alles in plastic mapjes gedaan en dingen onderverdeeld in tabbladen. Eerste de belangrijke dingen; zoals de DS-2019 (2x), confirmation page van de DS-160 met pasfoto's (2x), a5 enveloppen, beide met een 7 euro sticker voor aangetekende verzending (2x), en onze beide paspoorten. Het volgende tabblad bestond uit de betalingsbewijzen; 1x SEVIS fee, 2x Application visa fee. Daarna de invitation letter vanuit de universiteit in Buffalo en ons trouwbewijs. Vervolgens een financieel tabblad, met het stipend bedrag, IB-groep lening en een bankrekening overzicht. Daarna nog een tab met bewijs van terugkeren; inschrijving universiteit van ons beiden, bewijs inschrijving woningbouwvereniging, kopie paspoort ouders. En voor de zekerheid als laatste nog een tabblad met overige dingen die ze nodig zouden hebben; zoals beschrijving van de opleiding, studie resultaten, extra pasfoto's, oude paspoorten.
Rond 9 uur melden we ons bij het hek, waar we aan moesten geven wat we kwamen doen. Daarna door de tent waar we even aangaven geen mobiele telefoons bij ons te hebben, en we even kort gescand werden. Toen doorgelopen naar de volgende deur. We mochten samen naar binnen en moesten de DS-2019, DS-160, paspoorten, en de enveloppen afgeven. Hierna moesten we onze riemen etc. af doen en door de scanner lopen. Bij mij piepte er wat, en moest ik mijn jas uit doen. Het bleef maar piepen en de beste meneer concludeerde dat het waarschijnlijk het metalen bandje aan mijn laars was. We mochten door naar de volgende ruimte en kregen een ander mapje met daarin de documenten die we zojuist aan hem gegeven hadden. In de andere ruimte waren al behoorlijk wat mensen aan het wachten, en na ongeveer 10 minuten werd ons nummertje opgenoemd en mochten we naar een van de balies. Hier moesten we het mapje afgeven met de belangrijke documenten en vroeg de mevrouw om de bewijzen van betaling. Daarna was het tijd voor de vingerafdrukken, eerst linkerhand 4 vingers, daarna rechterhand 4 vingers, en tenslotte de 2 duimen. We mochten weer gaan zitten. Toen ongeveer 15 minuten later werden we naar een andere balie geroepen, een aardige man vroeg wat mijn man's taak bij de universiteit zou zijn; en hij typte alles in de computer. Ook moesten we nog een keer ter verificatie een duim vingerafdruk geven. Vervolgens was de vraag of we getrouwd waren en of we een bewijs hiervan hadden. Origineel of kopie, vroegen we. Hij zei echter dat hij het zo in de map al kon zien en dat het wel goed zat! Tenslotte vroeg hij of we gefinancierd werden door iets in NL (ja, de IB-groep). Maar ook hiervan wilde hij geen documenten zien. Dat was het, de man vertelde dat onze visa's "issued" waren en we de paspoorten binnen een paar dagen konden verwachten. Om 10 uur waren we alweer thuis. We waren een beetje zenuwachtig voor niks, alles ging zo makkelijk en snel. Erg apart dat ze geen invitation letter wilden zien, of bewijs van financiën, of bewijzen dat we weer terug zouden gaan.
Nu kunnen we ons dus voorbereiden op het vertrek. We verwachten ergens rond de eerste of tweede week van februari te vertrekken. Een appartement is gelukkig voor ons al geregeld en we zitten op loopafstand van allerlei gezellige winkeltjes en restaurants. We zijn nog nooit in Buffalo geweest, behalve als tussenstop om te tanken op weg naar de Niagara falls. Buffalo staat nu niet echt bekend als de gezelligste of mooiste plek in de US, maar de afgelopen tijd heb ik me flink verdiept in de plaats, en het spreekt me steeds meer aan. Langzamerhand leer ik de straten via streetview al kennen, en heb ik al veel restaurantjes genoteerd die we gaan proberen
Nou, het komende jaar zal ik een aanvulling geven over dingen zoals SSN aanvragen, rijbewijs en auto perikelen en andere dingen die met ons verblijf gepaard gaan.