Nederlands verleren

[guinevere]

Ik ben benieuwd of ik de enige ben die hier last van heeft.

Ik woon hier inmiddels een jaar of 6 en ik merk dat mijn Nederlands steeds verder achteruit gaat. Lezen is geen probleem, maar ik heb veel moeite om dingen te formuleren. Een kort stukje schrijven kost me vrij veel tijd en vaak besluit ik na een tijdje hard nadenken dat het de moeite niet waard is. Uiteindelijk wis ik dan meestal mijn bericht en reageer ik helemaal niet. Ik dwing mezelf tegenwoordig om toch te reageren, maar ik schaam me voor mijn gebrekkige Nederlands. Om over de telefoon maar niet spreken ...

Ben ik de enige? Zo niet, hoe gaan jullie ermee om?

[ned in MO]

Hmm, mankeert weinig aan je nederlands hoor. Tenzij je over dit stukje een uur gedaan hebt natuurlijk .
Ik woon hier sinds 1996 em het Nederlands gaat me goed af alhoewel ik er wel eens wat engelse termen doorheen gooi.
Andersom af en toe ook wel eens en dan kijkt men mij raar aan.
Ik heb echter een nederlandse vrouw en wij spreken het elke dag dus ik houdt het wel bij.

Ik heb ergens ooit eens een onderzoek gelezen dat het intelligentie niveau van een persoon bepaalt hoe snel deze een taal kan verliezen.
Dit had toen met Jan de Bont te maken die toch liever niet in het nederlands geinterviewd wilde worden maar het engels prefereerde. Ik vond dat een beetje belachelijk. Doet ie maar wat beter zijn best

[Bennogr]

Heb na 33 jaar in de VS nog steeds een beetje een Nederlands accent in m'n Amerikaans (wat men hier best prettig vindt en volgens mij best wat 'suave, sophisticated European' klinkt), maar nog steeds geen Amerikaans accent in mijn Nederlands.

Alleen mijn voorzetsels beginnen wat te slijten. En af en toe ben ik halverwege een zin en dan bedenk ik me plotseling dat het in die andere taal moet.

Merk zelfs, dat ik wat Nederlands betreeft meer een taalpurist ben dan sommige Nederlanders, haat NederEngels. Maar ik gebruik Amerikaanse vaktermen als ik met een andere Nederlander hier in de VS praat.

Voordeel is wel, dat ik jarenlang buitenlands correspondent ben geweest voor Nederlandse media en dus veel in het Nederlands gewerkt heb. En nu veel vertaal. Heb alleen mijn vrouw en kind geen Nederlands kunnen leren, hoewel mijn zoon nu zegt dat hij dat jammer vindt en een 'klain baitje' Nederlands spreekt. Maar hij heeft wel een Nederlands paspoort.

[DixieChick]

Alleen mijn voorzetsels beginnen wat te slijten. En af en toe ben ik halverwege een zin en dan bedenk ik me plotseling dat het in die andere taal moet.

Merk zelfs, dat ik wat Nederlands betreeft meer een taalpurist ben dan sommige Nederlanders, haat NederEngels. .

Wat betreft die voorzetsels, dat merk ik ook - 'die' en 'dat' enzo. Verder spreek ik eigenlijk heel weining Nederlands, en merk ik dat als ik Nederlands praat, ik de eerste paar minuten echt op mijn zinsvolgorde moet letten. Maar na een poosje gaat het wel prima. Mijn schrijven daar merk ik nog helemaal niks aan, ook heb ik wel van een paar vrienden opmerkingen gekregen dat sommige dingen niet helemaal kloppen. Maar omdat ik in het buitenland ben opgegroeid, kan ik dat natuurlijk ook wijten aan het feit dat ik gewoon nooit jarenlang Nederlandse taalles heb gehad

Maar ik ben net als Benno, een echte taalpurist. Ik kan echt heel slecht tegen dat populaire "nederengels" zoals hij dat zo leuk noemt. Zeggen dat je gaat "meeten" als je een vergadering bedoelt, en dan helemaal als het van Nederlanders komt die in Nederland wonen. Dat vind ik al snel (vast heel Hollands!) aanstellerij. Net als een vrouw die ik vorig jaar in het vliegtuig naar Nederland tegenkwam; ze was Nederlands, maar ze zei dat ze na twee weken bij een Amerikaanse familie echt moeite haad met haar Nederlands. Sorry hoor..ook al wil ik best geloven dat sommige emigranten hun Nederlands achteruit zien gaan, na x jaar in het buitenland, daar geloof ik helemaal niks van.

Volgens mij heeft het veel te maken met hoeveel je met je taal bezig bent. Ned in MO heeft een Nederlandse vrouw, Benno heeft lang voor de Nederlandse media gewerkt, en ik lees nog heel veel in het Nederlands (en ben ook veel op dit forum, en dat helpt echt!). Op die manier blijf je een taal levend houden.

[Dento]

Ig spweek owk noch ein beitje Neddewlunds hiew and daaw...

Jan de Bont is gewoon een "drama queen", die met aanstellerij rondom zijn "Dunglish" interessant wil zijn en blijven - oh sorry, dat moet dan "drama koningin" zijn . Maar dat terzijde.

Ik kan me voorstellen dat het misschien wat roestig wordt, maar verleren doe je het nooit.

Al heb ik nooit echt met taal gewerkt, ik beschouw mezelf toch ook wel een beetje een taalpurist; ik zal nooit zeggen dat ik geen fouten maak, maar bij anderen vallen fouten me extra op, en kan ik me er soms ook aan ergeren (zeker als het door gemakzucht lijkt te zijn veroorzaakt; één keer extra nadenken kan geen kwaad, en je zojuist geschreven tekst nog eens doorlezen voordat je 'm plaatst is ook geen gek idee). Ik probeer fouten zoveel mogelijk te vermijden, en als ze me opvallen, dan moet ik het veranderen, hoe klein en onbeduidend het misschien ook maar is.

Wat ik wel merk - ook al woon ik pas sinds 2008 in de VS, mijn vrouw en ik zijn al 11 jaar samen, en spreken enkel Engels met elkaar - is dat als ik moe ben, mijn zinsbouw in het Nederlands beïnvloed wordt door het Engels. Of bepaalde woorden die je letterlijk vertaalt vanuit het Engels in het Nederlands, of woorden waar je niet meer opkomt. Dit gaat dan ook echt zonder erbij na te denken.

Op het werk betrap ik me er soms wel op dat als het erg druk is, en ik echt geconcentreerd bezig ben geweest, het me heel bewust opvalt dat mensen om me heen Engels praten - heel vreemd, maar dan moet ik echt weer even de knop omzetten.

Gelukkig kan ik op het werk af en toe nog even in het Nederlands praten met Loek...

Ik denk dat het forum zeker zal helpen, en ook het blog-schrijven zal blijven helpen - al is een overbuurman van mijn ouders ervan overtuigd dat ik mijn blogs in het Engels schrijf, en deze dan op de een of andere manier vertaal in het Nederlands...

[Bandido]

Ook ik merk toch wel dat Nederlands spreken me iets lastiger valt dan eerder. Ik spreek ook nog maar weinig Nederlands en spreek op mijn werk naast Engels vooral veel Duits en in iets mindere mate Frans. Het Nederlands zakt daardoor toch wat sneller weg. Ik heb geen Amerikaans accent in het Nederlands, maar het komt er allemaal toch net iets minder gemakkelijk en soepel uit merk ik. En inderdaad vooral als ik moe ben. Ik ben ook geneigd om er af en toe een Engels woord doorheen te gooien, uit luiheid en gemakzucht natuurlijk, want zelf heb ik er altijd een hekel aan. Wel komt het snel weer terug als ik langer dan een kwartier met mijn moeder aan de telefoon zit of in NL ben.

En volgens mij was dat met Jan de Bont gewoon interessantdoenerij. Zo goed was zijn Engels namelijk nou ook weer niet.

[DixieChick]

En volgens mij was dat met Jan de Bont gewoon interessantdoenerij. Zo goed was zijn Engels namelijk nou ook weer niet.

Dat is wel een interessant punt eigenlijk. Het valt mij op dat veel van de Nederlanders die ik hier ken met een ENORM accent spreken. Zo waren we vorige week in Helen, en de dame die de Nederlandse winkel daar runt (dat woord mag toch wel he? woont al sinds 1965 in de VS, maar haar Engels was echt verre van goed. Aan de andere kant was haar Nederlands ook niet echt meer top te noemen. In mijn "Nederlandse clubje" hier zit ook een vrouw die al sinds eind jaren 60 in de VS woont, en zij heeft moeite met Nederlands, maar heeft in haar Engels echt een heel erg sterk accent (denk sommige van de Nederlandse ministers).

Het lijkt wel alsof het verliezen van de eigen taal totaal niet gerelateerd is aan het beheersen van de tweede taal, en dat vind ik wel interessant.

(En nu even doorlezen op spelfouten )

[LittlePhoenix]

We zijn zo'n 3,5 jaar geleden uit Nederland vertrokken en ik heb toch echt wel moeite met Nederlands spreken. Ik ken ook helemaal geen Nederlanders hier en spreek het bijna nooit. Laatst kwam ik een Nederlander tegen en ik moest echt flink nadenken bij het praten.

Schrijven gaat nog goed, ik ben lid van een groep Nederlandse en Belgische internetvriendinnen dus ik 'klets' nog elke dag online.

Ergste vind ik dat m'n kinderen zo slecht Nederlands spreken. Is mijn schuld, ik vergeet gewoon om Nederlands te spreken. Helemaal als m'n man thuis is, zijn Nederlands is zo beperkt dat ik om de 5 zinnen moet vertalen.

[DixieChick]

Ergste vind ik dat m'n kinderen zo slecht Nederlands spreken. Is mijn schuld, ik vergeet gewoon om Nederlands te spreken. Helemaal als m'n man thuis is, zijn Nederlands is zo beperkt dat ik om de 5 zinnen moet vertalen.

Haha! Ja dat heb ik dus ook. We zijn al wel zo ver dat we het over de kinderen kunnen hebben waar ze bij zitten, maar ook dat is behelpen. En de oudste verstaat het ondertussen ook al ietwat, dus dat schiet ook niet op. Mijn man doet echt zijn best, maar taal is echt niet zijn sterkste kant. En dan is het makkelijker om in het Engels te praten

[Bandido]

Dat is wel een interessant punt eigenlijk. Het valt mij op dat veel van de Nederlanders die ik hier ken met een ENORM accent spreken.

Dat is me hier ook al opgevallen inderdaad. Het is net of bij sommige mensen het Engels een bepaald niveau bereikt en dat het dan daar stopt. Qua uitspraak dan vooral, want qua grammatica zit het meestal wel snor. Maar ik ken hier mensen die nog steeds van dat "Noordzee-Engels" spreken, terwijl ze hier toch echt al dertig jaar wonen. Het zal vooral ook wel met taalgevoel te maken hebben. Ik heb ook het idee dat het nogal uitmaakt of je thuis Nederlands of Engels spreekt met je partner.

[guinevere]

"Fijn" om te weten dat ik niet de enige ben die hiermee zit. Roestig is inderdaad een beter woord! Ik zou het waarschijnlijk zo weer oppikken als ik een week alleen maar Nederlands kon spreken.

Wat DixieChick al zei over hoeveel je ermee bezig bent klopt natuurlijk wel. Mijn vriendin is Amerikaanse en al mijn familie woont nog in Nederland. Als wij naar Nederland gaan of mijn familie hier is spreken we alsnog Engels, omdat mijn vriendin er anders niks van begrijpt. Op mijn werk praat ik voornamelijk Engels, met soms een beetje Spaans. Daarom ook mijn voornemen om meer op Nederlandse fora te lezen en reageren.

Als ik mijn familie bel spreek ik gewoon Nederlands, maar ik kom dan niet goed uit mijn woorden. Ik moet over de simpelste dingen lang nadenken, kan niet meer op woorden komen, of erger nog, ik verzin zelf nieuwe woorden omdat ik denk dat iets nog vertaald moet worden terwijl het gewoon Nederlands is. Ik heb schijnbaar ook een licht Amerikaans accent al hoor ik dat zelf niet.

Engels spreek ik gelukkig vloeiend, dus het is niet zo dat ik helemaal niet uit de voeten kom.

[Dento]

Ik kan ook vaak niet op woorden komen maar dat heeft gewoon te maken met een... ehm... uhh... oh ja: geheugen

[Bennogr]

Ik heb af en toe dat het Nederlandse woord eerder mijn mond binnenschiet dan het Engelse. En soms praat ik Nederlands tegen mijn vrouw die dan vreemd opkijkt en soms zelfs boos wordt, omdat ze denk dat ik een grapje uithaal. En dat terwijl ik toch precies weet waar ik het over heb!

Zal inderdaad de leeftijd wel zijn.

Hoewel ik merk dat het met mijn Frans en Duits, dat ik sinds de middelbare school, meer dan 40 jaar geleden, alleen af en toe op vakantie gebruik, toch redelijk gaat. Al is het dan altijd weer een opluchting om Nederlands of Engels te spreken, omdat mijn mond daar nou eenmaal aan gewend is.

Mijn Nederlands zit mogelijk ook erg diep in mij, omdat ik in mijn jeugd echt verschrikkelijk veel gelezen heb, mijn twee boeken per week van de bibliotheek en dan de twee van mijn broer en van mijn zus. Plus kapitein Rob (wist daardoor bijvoorbeeld dat de VW Tuareg naar een zwervende stam in de Sahara is genoemd) en Sjors van de Rebellenclub, omdat daar veel meer woorden in stonden dan de Donald Duck.

[Sandy]

Heeft dat niet ook te maken dat je op een gegeven moment (als je emigreert naar Amerika) ook in de Engelse taal denkt? Toen wij bij Amerikanen in huis logeerden en voortdurend Engels met ze spraken, ging dat op zich makkelijk, maar mijn gedachten waren nog steeds in de Nederlandse taal en moest ik dus steeds schakelen. Als je eenmaal langere tijd daar woont -lijkt mij- dat je op een gegeven moment ook in het Engels gaat denken. Volgens mij is dat het omslagpunt, dat Nederlands meer moeite gaat kosten omdat het niet meer automatisch is voor de NederAmerikanen? Of zeg ik iets raars?

[Petra/VS]

Wat betreft het erge accent van Nederlanders, die hier allang wonen, heeft dat, denk ik, te maken met de leeftijd, dat ze hier kwamen. Mijn vader woont hier ook al 25 jaar, maar heeft een verschrikkelijk accent in zijn Engels. Het kan hem, volgens mij, ook geen moer schelen, terwijl ik altijd erg met mijn uitspraak heb geoefend, ook op de middelbare school. Hierdoor denkt men, als men een accent hoort, meestal, dat ik Brits ben. Qua Nederlands praten, het internet heeft mij enorm geholpen. Daarvoor sprak of schreef ik bijna geen Nederlands, behalve met familie en dan blijf je toch op een bepaald niveau steken. Nu heb ik een aantal Nederlandse vriendin met wie ik regelmatig spreek en het schrijven van mijn blog helpt ook. Heel af en toe word ik betrapt op een anglicisme of kan ik niet op een Nederlands woord of spelling komen. Ik hoop ook, dat, als iemand me op zoiets betrapt, ze me erop attent maken.
Wat ik ook merk, is, dat ik bepaalde woorden altijd gebruik en anderen eigenlijk nooit. Ik doe bij het schrijven van mijn blog ook zoveel mogelijk mijn best verschillende synoniemen te gebruiken. Om alles "leuk" te noemen, wordt ook zo saai .

[Joke]

Ik ben al sinds 1956 weg uit Nederland en spreek nooit Nederlands, maar heb al die jaren veel Nederlands geschreven, en ik denk dat het daarom nog goed lukt. Omdat ik hier al jong kwam, heb ik helemaal geen accent in m'n Engels, maar wel in de andere talen die ik spreek.

[Bennogr]

Ik denk nu volledig tweetalig en heb de "prettige kronkel" in mijn hersenen dat ik midden in een zin kan omschakelen tussen twee talen. Iets dat niet iedereen heeft, heb ik gemerkt. Ik help af en toe telefoontolken testen en kom dan soms mensen tegen die Nederlands als moedertaal hebben en erg goed Engels kunnen spreken, maar de schakel tussen beide talen missen.

Denken en dromen doe ik in beide talen en soms door elkaar. Maar mijn landbouwtaal en de taal van nog wat andere vakken, onder meer chemie, is Engels, omdat ik als Amsterdams stadsmens nooit iets met landbouw te maken heb gehad en hier in de VS als correspondent voor het Agrarisch Dagblad heb gewerkt en voor Chemical Week heb geschreven.

En ik heb het over de Ai ar tie als ik het over de ondergrondselijn in New York heb, niet over de Ie Er Thee.

[Sandy]

Grappig of interessant, dat je door elkaar denkt en droomt maar in het spreken/schrijven ontzettend goed kunt schakelen!

[wiepster]

Ik kan nog steeds niet spellen in het Engels en volgens mij denken sommigen van onze "members" dat het bedrijf de billing department geoutsourced heeft......
Ik zal waarschijnlijk mijn Nederlands nooit verleren, mijn dochter begint echter steeds meer Amerikaanse woorden in haar zinnen te gooien...vooral het woordje "like", volgens mij een echt tiener-woord.

[Petra/VS]

Dat makkelijk schakelen heeft waarschijnlijk toch wel een talenknobbel te maken. Ik kan dat ook heel goed, maar merk, dat mijn broer, die net zolang in Noord-Amerika woont, daar veel meer moeite mee heeft. Maar ik doe het ook eigenlijk de hele dag, want ik spreek Nederlands (ok, soms hebben we een beetje een eigen taaltje, maar toch) met de kinderen en Engels met Rick. Mijn broer vond dat te moeilijk en is opgehouden Nederlands te spreken met zijn kinderen.