Discussie: nl VS usa

[Texas Boy]

Discussie: Nederland Versus USA

Ik vind dat als je wil emigreren naar de vs dan moet je je hollandse paspoort ook maar inleveren! dan vraag je maar een vs paspoort aan!

Als je niet blij bent met holland sout dan maar op..

Was het maar zo makkelijk, zou ik gelijk doen, nu moet ik maanden wachten of ik in aanmerking kom voor een E2 visum. En als jij zo blij bent met Nederland wat doe je dan in dit forum?

[Njit]

Als je niet blij bent met holland sout dan maar op..

Was er al niet eerder over je taalgebruik gesproken?

[Petra/VS]

Ik ben zelf ook wel benieuwd of er mensen zijn die het niet gered hebben in de VS. Of die niet rond kunnen komen laat ik het zo zeggen. Voor de makkelijkheid ga ik er zelf vanuit dat ik ondanks mijn werkervaring en opleiding hier wel lager zal moeten beginnen in de VS. Ik hoop alleen wel dat ik door mijn achtergrond en inzet dan wel wat sneller weer naar mijn huidige niveau zal kunnen groeien. Kan ik op mijn huidige niveau instappen (wat ik stiekum natuurlijk wel hoop) zou dat natuurlijk top zijn. Ik zie wel. Het blijft toch een kwestie van afwachten en wat voor banen en mogelijkheden er dan op dat moment zijn.
Een ding weet ik zeker, als ik de kans krijg en ik doe het niet dan zal ik me altijd blijven afvragen "What if..."

Of het boek in de winkels te koop is, weet ik niet, maar in "Ontwaken uit de Amerikaanse droom" schrijft Inez den Hollander heel interessant over haar minder geslaagde start hier. Alles is nu beter, maar je zou wel kunnen zeggen, dat zij het maar net gered hebben.
Ook "ken" ik een echtpaar online, dat na een jaar proberen nu weer terug naar Nederland gaat.

[ANY]

In het begin zaten wij hier ook heel krap hoor, de spaarcenten waren zo op aan onverwachte uitgaven, en we waren aan onze laatste $20. In Nederland hadden we het altijd beter omdat mijn man in dollars verdiende, en die altijd hoog stond.
Het is nu wel beter, maar als een van ons onze baan zou kwijtraken zou het heel moeilijk zijn.

[Staceybeesie]

Ik ben zelf ook wel benieuwd of er mensen zijn die het niet gered hebben in de VS. Of die niet rond kunnen komen laat ik het zo zeggen. Voor de makkelijkheid ga ik er zelf vanuit dat ik ondanks mijn werkervaring en opleiding hier wel lager zal moeten beginnen in de VS. Ik hoop alleen wel dat ik door mijn achtergrond en inzet dan wel wat sneller weer naar mijn huidige niveau zal kunnen groeien. Kan ik op mijn huidige niveau instappen (wat ik stiekum natuurlijk wel hoop) zou dat natuurlijk top zijn. Ik zie wel. Het blijft toch een kwestie van afwachten en wat voor banen en mogelijkheden er dan op dat moment zijn.
Een ding weet ik zeker, als ik de kans krijg en ik doe het niet dan zal ik me altijd blijven afvragen "What if..."

Of het boek in de winkels te koop is, weet ik niet, maar in "Ontwaken uit de Amerikaanse droom" schrijft Inez den Hollander heel interessant over haar minder geslaagde start hier. Alles is nu beter, maar je zou wel kunnen zeggen, dat zij het maar net gered hebben.
Ook "ken" ik een echtpaar online, dat na een jaar proberen nu weer terug naar Nederland gaat.

Dat boek is inderdaad heel leuk. Na het lezen van haar boek, zal ik nooit meer hetzelfde naar een bedsprei in een hotel kijken
En ook ik volg de verhalen van Hein in Florida die nu terug gaan.
Zij hebben het geprobeerd en is het niet geworden wat ze er van verwachtten. Moet zeggen dat ik het ook knap vind om dat toe te geven.
En dan ook besluiten om terug te gaan.
Wij zijn nu ruim een jaar hier en we hebben het hier prima naar ons zin. Ook al zijn er dingen die je graag anders had gezien of best wel mist.
Denk als we nu terug zouden gaan je altijd in twee werelden blijft leven en blijft vergelijken. Je hebt aan alle twee de landen "geproeft" en de 1 is op bepaalde vlakken beter dan de ander en andersom. Probeer voor mezelf het nu allemaal zo veel mogelijk van allebei de kanten mee te pikken. Zo hou ik mijn nuchterheid en de hagelslag op de ontbijt tafel. Maar waardeer het amerikaanse enthousiasme en een lekkere steak op zijn tijd.
Here you gain some, there you loose some.
Groetjes Petra

[kastelke]

Het is nu wel beter, maar als een van ons onze baan zou kwijtraken zou het heel moeilijk zijn.

Any, ik ben er zeker van dat de meerderheid van de gezinnen in Nederland en België ook in zo'n situatie leven.
Maar: niet iedereen durft er voor uit komen.

[hdeweert]

Of het boek in de winkels te koop is, weet ik niet, maar in "Ontwaken uit de Amerikaanse droom" schrijft Inez den Hollander heel interessant over haar minder geslaagde start hier. Alles is nu beter, maar je zou wel kunnen zeggen, dat zij het maar net gered hebben.
Ook "ken" ik een echtpaar online, dat na een jaar proberen nu weer terug naar Nederland gaat.

Inez den Hollander dat is toch die dame die in Nederland zo zielig deed toen ze voor de radio geïnterviewd werd, en hier op het forum alleen maar haar boek promootte? Haar boek is alleen in Nederland verkrijgbaar.
Harm

[kastelke]

Of het boek in de winkels te koop is, weet ik niet, maar in "Ontwaken uit de Amerikaanse droom" schrijft Inez den Hollander heel interessant over haar minder geslaagde start hier.

Maar: zij hebben het uiteindelijk wél gehaald... Niet iedereen zou zich uit zo'n situatie redden, vrees ik. Maar die mensen hoor je natuurlijk niet (want ze hebben waarschijnlijk geen PC met internet, en àls ze die toch zouden hebben, dan zwijgen ze misschien liever over wat ze meegemaakt hebben).

En ook ik volg de verhalen van Hein in Florida die nu terug gaan.
Zij hebben het geprobeerd en is het niet geworden wat ze er van verwachtten.

En bij Hein en Esther ging het hun dan nog wel financieel voor de wind. Ze moesten er heel hard voor werken, maar woonden in een heel leuk huis en zo.
Als er nou iemand was van wie je nooit zou verwacht hebben dat ze het ginder niet zouden redden (lees: dat ze ginder niet zouden aarden), dan waren het Hein en zijn vrouw toch wel! In tegenstelling tot sommigen die persé naar Amerika willen maar er zelfs nog nooit op vakantie geweest zijn, kenden zij het land wel al heel goed. En zo zie je maar: zelfs dan kan het nog tegenvallen.
Je kan maar pas oordelen als je werkelijk ginder geleefd hebt.

[hdeweert]

Het is nu wel beter, maar als een van ons onze baan zou kwijtraken zou het heel moeilijk zijn.

Any, ik ben er zeker van dat de meerderheid van de gezinnen in Nederland en België ook in zo'n situatie leven.
Maar: niet iedereen durft er voor uit komen.

De laatste jaren gaan er in Nederland steeds vaker bedrijven failliet. En groot deel van de werknemers belanden in de WW een ander deel vind snel of minder snel werk en een deel is kansloos op de huidige arbeidsmarkt. Om dit te voorkomen hebben we gelukkig een aantal regels waaraan ondernemer moeten voldoen voor zij een onderneming kunnen starten. Het deel dat kansloos is op de huidige arbeidsmarkt heeft gelukkig de WW als vangnet, maar als ik het zo bekijk is dat geen vetpot. Zeker niet als je dan ook nog eens verplicht elke week moet solliciteren en bij voorbaat al weet dat je afgewezen word. Dat moet erg frustrerend zijn.
Als je kenbaar maakt dat je bv WWer of AOWer bent word je gelijk bestempeld tot niet willen werken, aansteller etc.
Harm

[markro]

Het deel dat kansloos is op de huidige arbeidsmarkt heeft gelukkig de WW als vangnet, maar als ik het zo bekijk is dat geen vetpot.

Dat is zeker geen vetpot en de duur van de WW is beperkt. Dit is afhankelijk van de duur van het arbeidsverleden. Daarna wordt het bijstand.

Als je kenbaar maakt dat je bv WWer of AOWer bent word je gelijk bestempeld tot niet willen werken, aansteller etc.

Ik veronderstel dat jij hier WAOer bedoelt.

[hdeweert]

Het deel dat kansloos is op de huidige arbeidsmarkt heeft gelukkig de WW als vangnet, maar als ik het zo bekijk is dat geen vetpot.

Dat is zeker geen vetpot en de duur van de WW is beperkt. Dit is afhankelijk van de duur van het arbeidsverleden. Daarna wordt het bijstand..

Dat is nog slechter zeker als een van de partners nog werkt.

Als je kenbaar maakt dat je bv WWer of AOWer bent word je gelijk bestempeld tot niet willen werken, aansteller etc.

Ik veronderstel dat jij hier WAOer bedoelt.

En dat krijg je nou als je handen sneller zijn dan je hoofd, dan ga je op Lucky Luke lijken (sneller schieten dan je schaduw)

Harm

[Petra/VS]

In het begin zaten wij hier ook heel krap hoor, de spaarcenten waren zo op aan onverwachte uitgaven, en we waren aan onze laatste $20. In Nederland hadden we het altijd beter omdat mijn man in dollars verdiende, en die altijd hoog stond.
Het is nu wel beter, maar als een van ons onze baan zou kwijtraken zou het heel moeilijk zijn.

Wij hebben het in het begin, eigenlijk de eerste vijf jaar samen, flink krap gehad. Ik bedoel dan wonen in het huis van mijn schoonouders, omdat we ons geen eigen woning konden veroorloven, ik trouwde een man, die nog heel wat studentenschulden had. We hebben de eerste jaren iedere cent twee keer moeten omdraaien. En toch was ik happy.
We hebben het nu financieel (dankzij Microsoft) erg goed, gelukkig, en daar geniet ik iedere dag met volle teugen van.

[suebrons]

Niet lullig bedoeld maar toch wel fijn te weten dat er ook mensen zijn die het in het begin, of de eerste jaren moeilijk hebben gehad en het nu wel beter of goed hebben in de VS. Voor mij alleen maar bewijs dat je het wel kan redden als je doorzet. Factoren als heimwee even daar buiten gelaten dan, want volgens mij is dat zeer moeilijk als je dat overkomt.

Ik heb zelf het idee dat het in Amerika met hard werken wat "makkelijker" is om over tegenslagen heen te komen (verlies van een baan of eigen zaak etc) omdat er daar anders naar gekeken wordt door bijvoorbeeld werkgevers. Of valt dat wel mee?

[Staceybeesie]

Persoonlijk denk ik dat het in Nederland hetzelfde is als in Amerika als jong koppel. Als je in Nederland net begint is het ook geen pretje.
Neem alleen de huizenmarkt maar. Niet te betalen meer.
En in Amerika is dat als jong stel net beginnend aan je loopbaan precies eender. Kan mijn situatie nu met die van 15 jaar geleden ook niet vergelijken. Die is ook veranderd om dat je daar zelf aan gesleuteld hebt.
Denk dat als je de inzet hebt, je het redt in Amerika, maar ook in Nederland. Het is meer een kwestie van je eigen interpretatie op dingen en omstandigheden en dan denk ik dat je op veel plaatsen op deze wereldbol kunt leven.

[Texas Boy]

Ik heb zelf het idee dat het in Amerika met hard werken wat "makkelijker" is om over tegenslagen heen te komen (verlies van een baan of eigen zaak etc) omdat er daar anders naar gekeken wordt door bijvoorbeeld werkgevers. Of valt dat wel mee?

Als je in Amerika iets bereikt dan gunt men je dit, als je op straat komt te staan, of financieel in de problemen komt dan wordt dit niet als falen gezien, maar gewoon pech en je komt er wel weer bovenop. Denk dat Nederlanders daar iets van kunnen leren met onze lijfspreuk "door maar gewoon" met andere worden, safe job en lekker werken tot je pensioen en geen pensioengaten laten vallen

[Batman]

Er wordt regelmatig geschreven dat je er met hard werken echt wel komt. Maar weten wij in NL wel wat hard werken inhoud. Ja we roepen dat we druk zijn geweest op het werk. Dat hoort erbij, maar een normale werkdag is bij de meeste mensen toch echt wel 8 uurtjes werken en dat gauw naar huis. Tjonge jonge wat zijn we dan druk geweest...... Niet lullig bedoeld overigens. Maar voor mij werk je pas echt hard als je een dag / nacht ritme hebt van slapen - werken - slapen en weer werken.

Tuurlijk ik werk me ook een slag in de ronte. Om maar een voorbeeld te geven: Van de afgelopen 12 dagen heb ik er 11 moeten werken. Gevolgd door 2 vrije dagen en dan weer een volle werkweek. Elke dag om 5.30 uur wakker worden. En dan werk ik ook nog eens voor de overheid..........

Zo zijn er vast wel meer mensen die zich kapot werken en hele lange werkdagen maken. Niet normaal in zo'n westers land als NL en de VS. Waar doe je het allemaal voor............

[Texas Boy]

Weet niet wat je bereiken wilt, maar hard werken is echt niet wat het bepaald. Creativiteit, risico's durven nemen, en een dosis geluk. Dat daarnaast vaak veel uren werk erbij hoort is een bijzaak en als je werkt voor wat je graag wilt dan is werken gewoon leuk, omdat er een hoger doel is.

[Michigan]

Daar sluit ik mij bij aan. Ik werk gemiddeld nu zo'n 20 van de 24 uur in een dag. Levert dat veel meer geld op? Of succes? Nee, niet bepaald.
Geef ik mijzelf voor de volle honderd procent elk uur? Nee, ook dat niet.

Hard werken is een vaag begrip. Mensen die enkele uurtjes per dag werken of per week kunnen ook hard werken. Hard werken betekend voor mij niet dat je constant bezig moet zijn.

Als je een beetje succesvol wilt zijn zul je ook moeten doorbijten, soms een beetje brutaal zijn. Anders kom je er niet.


P.S. soms heb ik een 7 uurs shift op het tankstation gehad met misschien een klant of 300... dan ben ik bekaf als ik thuis kom. Maar dat is dus echt niet druk! Dat is meer slapen dan werken en daar word je ook moe van.
Ik heb liever een drukkere dag, dan heb ik daar veel minder last van.
Nu in de vakantie tijd neem ik de zaken van mijn vader waar. Maar ik heb echt het idee dat ik iets doe op een dag en veel bereik. Constant in de weer met het oplossen van problemen waar het personeel mee aan komt zetten, of klanten afhandelen, of administratie doen. Zorgen dat alles in het gareel blijft. Je moet niet schelden op je personeel, maar je moet ze ook geen aai over de bol geven wanneer er weer eens een triangel word krom gereden. Of met 84 km/h geflitst worden.. anders word het van kwaad naar erger.
Maar om dan weer even terug te komen op het topic. Bovenstaande is allemaal erg leuk, maar als je dan de helft weer mag teruggeven aan de belastingdienst dan vraag je je toch wel af waar je dat allemaal voor doet.[/i]

[doreennicole]

Ik wilde ook wat toevogen aan het verhaal over de niet zo positieve kanten van Amerika. Ik heb het ook heel moeilijk gehad, in de zin dat ik maanden op een dieet van Whoppers heb geleefd, niet omdat ik dat zo lekker vond maar omdat je van een part time baan a $7.50 per uur niet met zijn tweeen goed en gezond kan eten. Heb toen ook groenten, fruit en blikwaren gegeten die uit de winkelschappen werden gehaald omdat het niet meer geschikt was voor betalende consumenten maar wel nog om te eten dus naar de liefdadigheid en omdat we daar meewerkten (zeker toen ik nog geenbaan had) kon ik op die manier alles krijgen. ja, je moest dan een gedeelte beschimmeld afsnijden, maar verder was het prima in orde. etc etc. ook toen in appartementen gewoond die gewoon onveilig waren, drugs, gunshots e.d. te maken gehad met mensen die in en uit of jail waren, kinderen enn vrouwen die in domestic violence sitauties zaten,etc etc. echt niet makkelijk voor een meisje uit de upper middle class in Suriname die altijd alles had wat ze wilde hebben en die in NL het ook erg goed had. ik heb zelfs fysiek gevaar gelopen. werd bedreigd door familieleden van mijn ex, zat een Neo-nazi tussen, we zijn bestolen, gefraudeerd, etc etc.

Maar de reden waarom ik het niet op heb gegeven toen, was dat geloof in de Amerikaanse droom. Ik wist dat het tijdelijk was en dat als ik binnen de mainstream kanalen kon komen, ik het zou redden. en omdat ik wel de achtergrond had, niet alleen goed geschoold, maar ook bekend met verschillende culturen, al eerder door een immigratieproces gegaan, etc etc, bleef ik gemotiveerd.

voor mijn ex (en de meesten uit zijn directe kring) is er nooit veel veranderd. voor de meesate van hen, was er een soort doemdenkende levensvisie, geen motivatie om het via een opleiding te proberen, of om een honest job te nemen. het was makkelijker om toevlucht in drugs te zoeken en criminialiteit en op die manier red je het idd niet. dat is wat extremer dan de meeste immigranten (zeker Nederlandse) waarschijnlijk zullen meemaken, want voor het zover komt ga je waarschijnlijk terug als NL je back up plan is, want NL is dan zo gek nog niet. als je uit Korea komt en een schuld van duizenden hebt omdat je alles verpand hebt om naar de VS te komen incl. je eerstegeborene, of als je de rivier bent overgezwommen, of als je als je terug gaat wordt uitgehuwelijkt, vermoord, gefolterd of letterlijk van de honger sterft dan heb je niet zoveel keus.

ik vind het moedig om toe te geven dat het niet werkt en dat je terug gaat. heb zelf ook die periode gehad waarin ik twijfelde over de VS. NL bleek toen minder te zijn dus geen optie meer, maar als je daar oorpsronkelijk vandaan komt en je hebt het hier een goede kans gegeven en besluit terug te gaan, moe power to you.

[Texas Boy]

Tjonge, wat een verhaal, lijkt wel een boek Schijn je goed geld mee te kunnen verdienen met een spannend levensverhaal, denk er eens over na. Good Luck in the States