Hoe is het voor kinderen om te emigreren?

[D. Griffith]

Ik ben via dit forum op zoek naar echtparen die samen met hun kinderen naar Amerika verhuisd zijn. Wij hebben 3 kinderen in de leeftijden 13, 10 en 6 jaar oud. We doen op dit moment veel resaerch omdat we willen emigreren naar Amerika. Ik ben vooral geinteresseerd te horen hoe snel kinderen zich wel of niet aanpassen. Hoe leren ze zo snel mogelijk de taal en hoe zit het met de scholen in Amerika? Is het altijd per definitie zo dat je veel betaald voor goed onderwijs? En hoe goed is nou het onderwijs in vergelijking met Nederland? Heb wel eens gelezen dat het nederlandse onderwijssysteem (basisschool) een van de besten ter wereld is.

Ben benieuwd naar jullie reacties.

Groetjes,
Desiree Griffith

[wiepster]

Ik ben eind maart verhuisd naar Florida met onze toen nog 12-jarige dochter, die in NL. net de cito-toesten achter de rug had.
Na spring break is zij naar Middle-school gegaan, 7th grade en met een beetje hulp van een onderwijzer speciaal voor kinderen waar het engels de tweede taal is, is zij gelijk gestart met goede grades. Eind mei startte de zomervakantie al en 9 augustus jl. is zij naar 8th grade gegaan, haar teachers vonden haar goed genoeg om door te gaan.
Gisteravond had haar school een Parent-Night en alle teachers waren te spreken ove rhaar en dat ze het zo goed deed.
Thuis helpen we haar met huiswerk, op school als ze iets niet helemaal begrijpt gaat ze voor de klas begint even naar Mrs. Duck, haar second language teacher.
Ook hebben we afgesproken met de leraren zogauw zij merken dat het niet goed gaat, mailen ze ons even.
Ze zit op een public school en zover ik het kan bekijken zijn de meeste leraren zeer betrokken en willen dat de kids goed beslagen ten ijs komen voor Highschool en College later.
Haar Math-leraar is een gepensioneerde engeneer/ingenieur en heeft ook nog een praktijk als financieel adviseur ernaast. Ook geeft deze man les als sub-teacher op een beruchte school in de buurt en aan home-less people om ze weer een plekje in de maatschappij te geven.
Haar language-arts teacher is ook zo'n dametje die van alles doet om de kinderen goed onderwijs te geven, en er nog allerlei aktiviteiten omheen doet.
Wij zijn dan ook zeer te spreken over de betrokkenheid van deze public-school.

Onze dochter heeft het erg naar haar zin op school, kan goed meekomen, haar engels is in korte tijd zeer verbetert, kortom ze doet het erg goed hier.Soms weet ze geen Nederlands woord meer en moet het in het engels zeggen.
Wat ik begrepen heb, hoe jonger de kinderen, hoe makkelijker de overstap verloopt.

Succes met je beslissing n welkom hier!

[Bennogr]

Niet helemaal te vergelijken, maar toch.

Wij verhuisden van New Jersey naar Minnesota toen onze zoon 10 was (mijn vrouw kreeg een goede baan aangeboden). Het heeft hem een jaar gekost om haar te vergeven dat we verhuisd zijn.

Maar uiteindelijk is alles goed terecht gekomen, hij heeft via zijn nieuwe school een vak (decorbouw) gevonden, dat hij misschien anders niet gevonden zou hebben, is net afgestudeerd van Carnegie Mellon University in Pittsburgh en is net in Los Angeles aangekomen (en hopelijk binnenkort een baan, zodat hij van de loonlijst van Ma en Pa af kan)

Wat ik maar zeggen wil: kinderen zijn plooibaar, kunnen een hoop hebben. En je weet nooit wat voor goeds (of helaas ook: wat slechts) uit zo'n grote stap kan voortvloeien. Gelukkig maar, dat we dat niet weten, want anders zou je nooit iets doen.

[Joke]

Ik ben naar Amerika gekomen toen ik 12 was. Heel lang geleden, maar ik denk dat de ervaring niet zoveel veranderd is. School begon 2 weken na aankomst, ik was heel verlegen, dus zag er enorm tegenop, maar ik weet nog hoe vriendelijk ik werd ontvangen door de kinderen. Ik had een leraar die me een keer per week na school een uur helpte met Engels, en ook aan hem heb ik hele goede herinneringen. Die bijles duurde maar heel kort, want het Engels leren ging snel. Ik vond kort geleden nog een werkstuk dat ik 3 maanden na aankomst had geschreven, en natuurlijk stonden er grammatica fouten in, maar het was ongelovelijk dat ik na zo'n korte tijd zo goed schreef.

Ik had al heel snel vriendinnen die lekker dichtbij woonden, deed mee aan sport, ging naar "dances," en het was een leuke tijd. Ik kan me nog herinneren dat we op school naar de World Series luisterden kort nadat ik begon, en daar snapte ik helemaal niets van.

Ik wilde ook niet naar Amerika, en was vastbesloten om het er niet naar m'n zin te hebben. Gelukkig ging dat snel over, alhoewel ik jaren later enkele jaren in Nederland heb gewoond om te kijken hoe dat was als volwassenen.

[kastelke]

Deze mevrouw http://annsgazette.blogspot.com/ verhuisde een groot jaar geleden met haar 5 kinderen (ergens tussen de 6 en de 14 jaar oud) naar Amerika, en de integratie is heel erg vlot verlopen daar!

Dat is ook de ervaring die ik heb 'van horen zeggen'. Heb toch al met een aantal landgenoten contact gehad die naar de States verhuisd zijn omdat ook wij (hopelijk in de loop van volgend jaar) zullen gaan, met onze zoon die dan 12 jaar is. Eigenlijk vielen al die verhalen heel erg mee.
Betrek je kinderen zeker bij heel het verhuisproces, wijs hen op de leuke dingen die gaan komen, maar vergeet hen er ook niet op te drukken dat het geen vakantie is, maar dat er naar school gegaan moet worden enz.
Voor heel jonge kinderen heb ik in de bibliotheek eens een leuk boekje gezien over gaan verhuizen naar een ander land. Het was een soort van doe-boek, met opdrachtjes. Misschien kan dat voor je jongste ook een tip zijn?

Taal: daar hebben ze passief al heel wat van opgepikt via TV, film, liedjes,... Je zal er versteld van staan hoe snel ze daar mee weg zijn. Trouwens, Amerika is er echt wel op voorzien hoor, op de opvang van anderstalige kinderen (tenzij je misschien hier of daar in een uithoek op de prairie gaat zitten). Je hebt ESL (English as a Second Language) lessen voor de kinderen, en meestal gaan die zelfs gewoon in de school door!

Goed onderwijs... Volgens PISA (internationaal onderzoek) zou het Vlaamse onderwijs beter zijn dan het Nederlandse, en het Amerikaanse veeeeel veel slechter dan haast elk ander ontwikkeld land. Maar: dit is allemaal heel erg relatief. Er zijn goede scholen, er zijn slechte scholen. Net als overal. En privé-onderwijs is niet altijd de garantie op goed onderwijs (ik denk dat je dan beter kan uitkijken naar dure buurten om in te wonen, dat je daar over 't algemeen nog meer succes kan hebben). Gebruik de zoekfunctie eens op 'school' of 'onderwijs', en je gaat hier al heel veel info vinden.

[peet]

Ook wij gaan met kinderen naar de VS verhuizen (noorden NY) Wij hebben onze kinderen veel betrokken bij alles wat er tot nog to heeft gespeelt. Ze zijn 14 en 10 jaar. Nu het moment bijna is aangebroken vinden ze het reize spannend en ook wel eng. De oudsemeer dan de jongste. Ze hebben inmiddels allebij een website waar ze hun verhaal kijt kunnen en met vriendinnen kunnen praten (aleysha.waarbenjij.nu en shirleyusa92.waarbenjij.nu )

Ook hebben ze inmiddels een webcam. Ik denk dat je het niet moet onderschatten wat het voor kinderen betekend. Er veel over praten en hun problemen serieus nemen is heel belangrijk! Tijdens de voorbereiding hebben wij ook gerichte plannen gemaakt. De nieuwe kamer bv daar zijn ze al bijna een jaar voor aan het sparen door bv allerlei karweitjes te doen.

Ze willen zelf graag engels leren en ik heb in samenwerking met de lagere school veel tips gekregen wat wel en niet te doen. Beide scholen werken goed mee en er wordt ook in de klas over gepraat. De middelbare school waar mijn oudste op zit willen graag contact houden om samen met de klas te kijken hoe het straks met haar gaat.

Ook ik lees met veel intresse de verhalen van mensen die mij voor zijn gegaan. Mochten er kinderen zijn in de leeftijden van de mijne, zij willen ook graag horen hoe het andere is vergaan.

gr petra

[kastelke]

(aleysha.waarbenjij.nu en shirleyusa92.waarbenjij.nu )

Petra, is er iets mis met het adres van Shirley? Want ik kom telkens gewoon op de homepage van 'waarbenjijnu'...
Ik zou je dametjes graag opnemen in de lijst van bloggers die op het punt staan te vertrekken.

[peet]

sorry. het adres is shirleyusa.waarbenjij.nu

Leuk dat je hen wilt opnemen. Ze zijn zelf ook reuze nieuwsgierig naar leeftijdsgenootjes die al verhuisd zijn of nog gaan verhuizen.
Gr petra

[Petra/VS]

Ook ik lees met veel intresse de verhalen van mensen die mij voor zijn gegaan. Mochten er kinderen zijn in de leeftijden van de mijne, zij willen ook graag horen hoe het andere is vergaan.

gr petra

Hoi Petra,

Mijn vriendin Karin is net vorig jaar met haar gezin hierheen verhuisd. Haar dochters zijn 9 en 13, als je wilt kan ik je in een PB-tje haar email adres sturen. Zelf heb ik ook een 10 en een 14 jarige, maar die zijn hier geboren en getogen.

[peet]

Graag Petra, mijn meiden vinden het uiteraard erg spannend en ook wel een beetje eng. Ze zijn er al vaak geweest, maar het is toch anders om er te wonen. Ook de nieuwe school en het engels spreken etc.

De nieuwsgierigheid naar de ervaringen van andere kinderen is niet te stillen en begrijpelijk uiteraard.

gr Petra

[kastelke]

sorry. het adres is shirleyusa.waarbenjij.nu

Aangepast!
En vergeet vooral niet te kijken op die site die ik hier boven doorgegeven heb!

[houstonwehaveaproblem]

Op 10 augustus ben ik met mijn kinderen naar Houston verhuisd. Ik woonde er door omstandigheden al ietsje meer dan een half jaar. Ik had ze wel voorbereid op hun eigenlijke vertrek in nov vorig jaar, maar omdat ze nog ruim een half jaar daarna in Nederland moesten blijven is het anders gegaan dan ik gehoopt had.
Mijn oudste van 9 jaar had al een jaartje wat engels gehad op school, omdat hij voor was met andere dingen. Hij kent sowieso veel woorden van tv, computerspelletjes e.d. De jongste van 5 jaar was iets moeilijker voor te bereiden. Ik heb hem af en toe naar engelse kinder DVD's laten kijken. Disney, Dora, dat soort dingen. Het afscheid op school was goed gepland met traktaties enzo en een afscheidsfeestje voor de belangrijkste vriendjes. Ook heeft de oudste een website om contact te houden met zijn vriendjes in Nederland.

Toen we hier aankwamen moesten de kinderen binnen een week naar school, dus dat was even wennen. Ik heb vantevoren met school goede afspraken kunnen maken. Ik zou de eerste dagen in de school blijven voor het geval ze me nodig hadden voor vertalingen ofzo. Er werkt gelukkig iemand op de administratie die Nederlands verstaat en dat is erg fijn. Bij problemen roepen ze haar erbij.
De school heeft standaard een ESL teacher (English as Second Language) in dienst, maar ze zijn nu in het district aan het kijken naar iemand die ook Nederlands spreekt en les kan geven.
Ik kan niet zeggen dat ik het onderwijs hier slechter vind dan in Nederland. Eigenlijk vind ik het beter. De klassen zijn kleiner (tussen 20-25) en er is veel individuele aandacht voor het leerproces per kind (in Nederland was mijn ervaring dat de achterblijvers werden gestimuleerd, maar de voorlopers niet). Verder vind ik de juffen, want ja het zijn wel allemaal vrouwen in het onderwijs hier, erg positief en stimulerend.

Hier wordt school betaald uit de onroerend zaak belasting, dus hoe beter de welstand in een district, hoe meer geld er is voor onderwijs en extra's. Mijn vriend heeft toen hij zo'n 7 jaar geleden hierheen verhuisde heel goed gekeken naar woonruimte in een goed schooldistrict. Zijn kinderen kwamen van een internationale school en waren dus goed onderwijs gewend. Ook zij hebben zich goed aangepast en zijn oudste dochter was afgelopen jaar zelfs valedictorian (hoogst afgestudeerde aan high school).
Ook vind ik dat school hier meer beroep doet op de ouders. Zo moet ik ineens verplicht voor gaan lezen aan de jongste (deed ik al, maar nu moet ik het ook aftekenen ). Ik moet elke dag een gedragskaart afchecken voor de jongste, zodat ik kan zien of hij goed zijn best gedaan heeft op school en ik moet de oudste ook controleren op het maken van zijn huiswerk en bijhouden hoe lang hij leest. School vindt dat ouders betrokken moeten worden bij de scholing van hun kinderen en dat vind ik ook een belangrijk uitgangspunt.

De oudste gaat nu ongeveer 2 weken naar school en hij vindt het leuk. Soms vindt hij het ook nog wel eng, maar hij heeft al nieuwe vriendjes en hij vindt het leuk om huiswerk te maken. En soms begint hij uit zichzelf al engels te praten. De jongste is nog wat verlegen. Hij zegt wel dat zijn juf steeds beter Nederlands praat (waaruit ik concludeer dat hij haar steeds beter gaat begrijpen). We oefenen samen met leesboekjes die ik in de bieb heb gehaald elke dag wat woordjes en ik lees hem dus ook in het engels voor. Ook proberen we te stimuleren dat als we bij anderen zijn, dat ze dan zelf in het engels om dingen vragen die ze willen. Al is het maar 1 woordje. Ze moeten niet bang zijn om te praten. Wat ook helpt is om ze met andere kinderen te laten spelen. Kinderen onder elkaar schamen zich minder voor de taalproblemen en komen er wel met handen en voeten uit. Dat geeft ze zelfvertrouwen.

Wil je meer weten hoe het met ons gaat dan kun je mijn blog lezen. Als je specifieke vragen hebt dan mag je me altijd een PB sturen.

[Dre2USA]

Wij zijn in dec 2005 naar Californië vertrokken, zonder veel tijd te hebben gehad om alles rustig voor te bereiden. Vanaf het moment dat we het te horen kregen, hadden we 6 weken tot de verhuizing. Onze kinderen waren 6, 8 en 10 jaar oud. Het onderwijs scheelt enorm per district. Er zijn heel wat sites waar je kunt zoeken hoe hoog het district scoort ten opzichte van de rest van Amerika. In LA kun je bijv. beter naar een private school gaan (is mij verteld). Wij wonen een uurtje zuidelijker en het public school systeem is hier van heel hoog niveau. Alle buitenlandse kinderen worden eerst getest, en als het Engels niet op voldoende niveau is, kom je op een school met speciale ESL (English as Second Language) klassen. Mijn dochter ging gelijk naar 5th grade, mijn 2 jongens naar de ESL klas. Dit was heerlijk, want juist zij waren bang om uitgelachen te worden. In deze klas sprak echter geen kind goed Engels! De meesten waren Aziatisch of Mexicaans. Na 6 maanden waren ze beiden zover, dat ze (na de zomer) naar een reguliere klas konden.
De kinderen hebben weinig moeite met de taal of de overgang, wel met het feit dat alle klassen (ook de kleuters!) al elke dag huiswerk krijgen. En niet mals ook, in ESL was het anderhalf uur per dag!!
Net als Ann's kinderen (hierboven vermeld) was het bij mij ook de 6-jarige die problemen kreeg. Als ze in Nederland nog maar net begonnen zijn met lezen en schrijven, is het moeilijk om hier opeens hetzelfde in het Engels te doen. De basis is er nog niet. Kinderen die voor 1 dec. (niet okt. zoals in Nederland) 6 zijn geworden, komen in first grade. Dus kwam mijn net niet meer kleuter (eind okt. jarig) voor mijn gevoel in een te hoge klas. Hier leren ze al lezen en schrijven in kindergarten (groep 2), dus hij lag een vol jaar achter, en dat in een andere taal... ik heb hem toen met opzet dit jaar nogmaals laten doen en nu geniet hij. Altijd het slechtste zijn in alles is niet goed voor de motivatie!!

Veel ervaringen van kinderen zijn te vinden op http://www.wereldkinderen.nl (mijn dochter Heleen staat bij de zgn sterreporters, kinderen die vertellen over hun leven in het buitenland). Via mijn site ( http://andrea.zwanebloem.nl ) kun je me ook dingen vragen; vul je mailadres in en ik mail je terug, ok? Succes!

[Dre2USA]

Sorry, het is natuurlijk http://www.wereldkids.nl !