Eigenlijk is het hier het omgekeerde van wat je in Nederland ziet. Daar is het zo dat je veel vrienden maakt at de hogeschool/universiteit. Dat is mede omdat veel klassen vast staan en iedereen dezelfde klassen moen nemen op dezelfde tijden. Ook is het bij hogescholen zo dat je vaak in teamverband projecten uitvoert wat vriendschappen snel bevordert.RiverCola schreef:
Hoe was het trouwens om (nieuwe) vrienden te maken? Ik denk dat een opleiding volgen de makkelijkste manier is om mensen te leren kennen, maar hoe ging jou dat in het begin af? Mijn ervaring met de Angelenos zijn heel positief, je raakt snel aan de praat en ik vind de mensen die ik tot nu toe ontmoette altijd erg leuk en open. Maar echt vrienden maken is natuurlijk wat anders dan een praatje maken.
Dat is compleet anders hier, je bepaalt dus je eigen klassen en tijden waardoor je dezelfde mensen geen 2 keer zal tegenkomen. Meestal is het dan ook "whatsup how you doin?" "you finished homework?" and some small talk en meestal niet meer dan dat.
Meeste van mijn vrienden komen hier from work. Eerste baan die ik had hier was in de Long Beach area, I commuted about 30 miles one way from Venice back then. Daar heb ik de meeste vrienden gemaakt en aan overgehouden, dit was ook 1 v/d redenen waarom ik naar de Long Beach area ben verhuisd.
Mensen hier zijn inderdaad open en ik denk dat je maybe wel sneller vrienden maakt over here.
Credit system over here is raar wanneer je hier pas heen bent verhuisd, maar na een tijdje maakt het wel sense gezien hoe Amerika in elkaar zit met loans etc. Raarste wat ik trouwens vond toen ik hierheen kwam was het feit dat wanneer je iemand belt, beide personen worden gecharged. In Nederland is het dus the person who is making the call die zijn "beltegoed" verliest, maar hier is het beide partijen. Small differences that you'll get used to after a while.